Investigation of Helicobacter pylori iceA1 and iceA2 Genes in Patients with Chronic Gastritis and Gastric Cancer

Kronik gastrit ve gastrik kanserli hastalarda Helicobacter pylori iceA1 ve iceA2 genlerinin araştırılması

İHSAN HAKKI ÇİFTCİ,MUSTAFA İHSAN USLAN,Hüsniye Fatma DİLEK,Gülşah AŞIK,Mihrican ÖZGÜR AYDIN,OSMAN NURİ DİLEK

Abstract

Several virulence factors of Helicobacter pylori play crucial role in the pathogenesis of the infections. H.pylori iceA gene which is induced by the contact with epithelium during the attachment of bacterium to the gastric mucosa, possess two variants (iceA1 and iceA2). Although there are some data indicating the relationship between H.pylori iceA1 and peptic ulcer, this concept is still controversial. The aims of this study were to investigate the presence and prevalence of H.pylori iceA1 and iceA2 gene regions in the tissue samples of patients diagnosed as chronic gastritis and gastric cancer, and to evaluate whether any correlation existed between these genotypes and clinical manifestations. A total of 109 tissue samples obtained from chronic gastritis (n= 55) and gastric cancer (n= 54) patients whose H.pylori infections have been confirmed by histopathologic examination of biopsy samples, were included in the study. The presence of H.pylori in the samples were also confirmed by amplification of the ureA gene region by inhouse polymerase chain reaction (PCR). H.pylori iceA1 and iceA2 genes were directly genotyped with the use of specific primers in the gastric biopsy specimens by PCR. The total positivity rates of iceA1 and ice- A2 genotypes in patients were found as 58% (63/109) and 24% (26/109), respectively. With the special attention to chronic gastritis and gastric cancer patients, the frequencies of iceA1 gene were 51% (28/55) and 65% (35/54), while the frequencies of iceA2 gene were 20% (11/55) and 28% (15/54), respectively. The difference of positivity rates of iceA1 and iceA2 genotypes between the patient groups were not statistically significant (p> 0.05). There was also no statistically significant correlation between the genotypes and clinical manifestation (r> 0.01). As a result, H.pylori iceA1 genotype was predominant (58%) in chronic gastritis and gastric cancer patients in our region, however the prevalence of iceA2 genotype was lower (24%) similar to those data reported in the literature. Our results supported the concept that iceA gene reflects geographical differences rather than determining the clinical picture and virulence. In conclusion, multicenter and large scaled studies are needed for better evaluation of H.pylori iceA gene and disease relationship.

Özet

Helicobacter pylori enfeksiyonlarının patogenezinde, bakteriye ait çok sayıda virülans faktör rol oynamaktadır. H.pylori’nin gastrik mukozaya tutunması sırasında, epitelyum ile temas halinde indüklenen bir gen olan iceA (induced by contact with epithelium A) iki varyanta (iceA1 ve iceA2) sahiptir. H.pylori suşlarında iceA1 varlığı ile peptik ülser arasında anlamlı bir ilişki olabileceği ifade edilmekle birlikte bu konuda ortak bir görüş mevcut değildir. Bu çalışmada, kronik gastrit ve gastrik kanser tanısı alan hastaların doku örneklerinde H.pylori iceA1 ve iceA2 gen bölgelerinin varlığı ve prevalansının araştırılması, klinik görünümler ile genotipler arasındaki ilişkinin irdelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, histopatolojik olarak biyopsi örneklerinde H.pylori saptanan 55’i kronik gastrit, 54’ü ise gastrik kanserli olmak üzere toplam 109 hastaya ait doku örneği dahil edilmiştir. Tüm örneklerde H.pylori varlığı, “in house” polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ile ureA gen bölgesinin amplifikasyonuyla doğrulanmıştır. Gastrik biyopsi örneklerinde ice- A1 ve iceA2 gen bölgeleri, özgül primerler kullanılarak doğrudan PCR yöntemiyle araştırılmıştır. Çalışmaya alınan tüm olguların %58 (63/109)’inde iceA1, %24 (26/109)’ünde ise iceA2 genotipi tespit edilmiştir. Kronik gastrit ve gastrik kanserli olgularda iceA1 gen varlığı sırasıyla; %51 (28/55) ve %65 (35/54), iceA2 gen varlığı ise sırasıyla %20 (11/55) ve %28 (15/54) olarak bulunmuştur. Hasta grupları arasında iceA1 ve iceA2 pozitiflik oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamış (p> 0.05); ice- A1 ve iceA2 varlığı ile klinik hastalık tablosu arasında bir ilişki bulunmamıştır (r> 0.01). Sonuç olarak, bölgemizdeki kronik gastrit ve gastrik kanserli hastalarda H.pylori iceA1 genotipinin baskın (%58) olduğu görülmüş, iceA2 genotipinin ise literatürdeki verilere benzer olarak daha düşük oranda (%24) olduğu izlenmiştir. Verilerimiz, iceA geninin, H.pylori için klinik tabloyu ve virülansı belirlemekten ziyade coğrafi farklılıkları yansıtmakta olduğu fikrini desteklemektedir. Ülkemizde bu konu ile ilgili çok merkezli ve geniş kapsamlı araştırmalara gereksinim vardır.