Global Spread of Zika Virus Epidemic: Current Knowledges and Uncertainties

Zika Virus Salgınının Küresel Yayılımı: Güncel Bilgiler ve Belirsizlikler

Abstract

Zika virus (ZIKV) is an enveloped RNA virus that belongs to the Flaviviridae family. Although more than 60 years have passed since the discovery and fi rst reported human cases of the virus, only a small number (< 10) of cases had been encountered in the literature until the last 10 years. Zika virus was known as a virus which caused sporadic infections and was confi ned to Africa and Asia along a narrow equatorial line. In 2007, however, the fi rst major outbreak of ZIKV occurred in Yap Island (Micronesia), and so it was reported for the fi rst time outside of Africa and Asia. Between the years of 2007 and 2014, ZIKV spreaded to island groups located in Southeast Asia and the Pacifi c Ocean, and in 2015-2016, it has spread to South and Central America and the Caribbean. Today, travel-related imported cases is still been reported in Europe, North America, and other countries in the Far East. According to the data from the World Health Organization and the Centers for Disease Control and Prevention, as of March 2016, ZIKV infections have already spread locally in more than 30 countries, and travel alerts have been issued for the countries where the virus is present. Zika virus infections are generally asymptomatic or may present with a moderate clinical picture (e.g. acute onset of fever, maculopapular rash, arthralgia, and nonpurulent conjunctivitis). Although no deaths were attributed to ZIKV infection over the past 60 years, as of November 2015, it has been suggested that three deaths in Brazil, including the death of a newborn with microcephaly, may be attributed to ZIKV infection. In addition, concurrent with outbreaks in 2013 in French Polynesia and in 2015 in Brazil, there have been signifi cant rises reported in the incidence of some autoimmune and neurodevelopmental disorders, including Guillain-Barre syndrome and microcephaly; these reports have caused considerable international concern. There are many points that are still unclear about ZIKV, including: (1) intrauterine transmission risk, frequency, and effects of the infection on fetal development; (2) the probability of perinatal transmission and if so the possible risks; (3) association with autoimmune and neurological diseases, and presence of long-term sequelae risks after infection; (4) possible routes of transmission other than mosquito bites, such as sexual contact, blood transfusion, and other body fl uids (saliva, semen, or urine); (5) presence of reservoir(s) and different mosquito vectors; (6) diagnostic diffi culties including cross reactivity in serological tests and standardization of testing procedures; (7) severity of the infection in immunocompromised patients; and (8) the potential effectiveness of antiviral therapy or preventive vaccines. In this review, updated information and recommendations regarding ZIKV outbreaks and risks, and the epidemiology, diagnosis and characteristics of ZIKV infections, are summarized in light of the most recent literature

Özet

Flaviviridae ailesinde yer alan ve zarfl ı bir RNA virusu olan Zika virusun keşfi ve ilk insan olgularının bildirilmesinin üzerinden 60 yıldan daha uzun bir süre geçmiş olmasına rağmen, son 10 yıla kadar literatürde çok az sayıda (< 10) olguya rastlanmaktadır. Yakın zamana kadar, Afrika ve Asya'da ekvator hattı boyunca dar bir bölgede sınırlı ve sporadik enfeksiyonlara yol açan bir etken olarak bilinen Zika virus (ZIKV), 2007 yılında Yap adasında (Mikronezya) ortaya çıkan ilk majör salgını ile Afrika ve Asya dışında ilk kez saptanmıştır. Zika virus, 2007-2014 yılları arasında Güneydoğu Asya ve Pasifi k Okyanusu'nda yer alan ada gruplarına ve 2015-2016 yıllarında Güney ve Orta Amerika ülkeleri ile Karayipler'e yayılırken; Avrupa, Kuzey Amerika ve Uzak Doğu'daki farklı ülkelerde seyahat ile ilişkili yeni olgular bildirilmeye devam etmektedir. Dünya Sağlık Örgütü ve Hastalık Kontrol ve Koruma Merkezi (CDC) verilerine göre, 2016 yılı Mart ayı itibariyle ZIKV enfeksiyonları halen 30'dan fazla ülkede lokal olarak yayılım göstermekte ve bu ülkeler için seyahat uyarıları yapılmaktadır. Zika virus enfeksiyonları genel olarak asemptomatik seyretmekte veya hafi f semptomlar (akut başlangıçlı ateş, makülopapüler döküntü, artralji ve pürülan olmayan konjunktivit gibi) ile geçirilmektedir. İlk olguların tanımlanmasından sonraki 60 yıl boyunca ZIKV'ye atfedilen herhangi bir ölüm olgusu bildirilmemişken, 2015 yılında Brezilya'da mikrosefalisi olan bir bebeğin de dahil olduğu üç ölüm olgusunun ZIKV enfeksiyonu ile ilişkili olabileceği öne sürülmüştür. Ayrıca, 2013 yılında Fransız Polinezyası ve 2015 yılında Brezilya salgınları ile eşzamanlı olarak, ilgili bölgelerde Guillain-Barre sendromu ve mikrosefali de dahil olmak üzere, bazı otoimmün ve nörogelişimsel hastalıkların insidanslarında belirgin artışların raporlanması dünya genelinde endişelere neden olmuştur. Zika virus ile ilgili halen belirsizliği devam eden pek çok nokta bulunmaktadır. Bunlar; (1) virusun intrauterin bulaş riski, bulaşma sıklığı ve enfeksiyonun fetal gelişim üzerine olan etkileri, (2) perinatal yolla bulaş olasılığı ve varsa bunun olası riskleri, (3) otoimmün/nörolojik hastalıklarla ilişkisi ve enfeksiyona bağlı uzun dönem sekel risklerinin olup olmadığı, (4) sivrisinek ısırması dışında cinsel temas, kan transfüzyonu veya diğer vücut sıvıları (tükürük, semen ve idrar gibi) ile bulaşma riski, (5) rezervuar(lar)ı veya farklı vektör sivrisineklerinin olup olmadığı, (6) serolojik testlerdeki çapraz reaksiyonlar ve testlerin standardizasyonu da dahil olmak üzere çözüm bekleyen tanısal sorunlar, (7) immün yetmezlikli bireylerde enfeksiyonun önemi ve (8) antiviral tedavi veya aşıların potansiyel etkinlikleri olarak sayılabilir. Bu derleme yazıda, ZIKV salgınları ve risklerine dair güncel bilgi ve öneriler, ZIKV enfeksiyonlarının özelliği, epidemiyolojisi ve tanısıyla ilgili son literatür bilgileri özetlenmiştir