Journals / MN Kardiyoloji / 1999 / Cilt: 6 - Sayı: 6
Prognosis and complications of acute coronary syndromes in patients older than 80 years old
- Journal
- MN Kardiyoloji
- Pages
- 383–386
- DOI
- —
Abstract
AIMS: We tried to evaluate the prognosis and complications of acute myocardial infarction and unstable angina pectoris in patients >80 years old. 68 patients hospitalized in our coronary care unit from 1986 to 1998 were enrolled in this study. METHODS: The prognosis and complications of acute coronary events in 68 patients >80 years old (36 of them female, 32 of them male) were examined retrospectively. RESULTS: 12 of male patients and 6 of female patients died. Total mortality rate was 26%. Female mortality rate was about 9%, whereas male mortality rate was about 17%. As seen, male mortality rate was nearly twice the female mortality rate. Death due to the cardiogenic shock composed 50% of total deaths. Since the mortality rate were similar, acute subendocardial myocardial infarction must be taken into consideration like acute anterior myocardial infarction. Second most common cause of death in this age group was ventricular fibrillation which composed 17%> of deaths. Electro-mechanic dissociation was responsible from 11% of deaths and more common in inferior, posterior and right ventricular myocardial infarctions. Other associated diseases such as; malignancies, nosocomial pneumonia, calsific aortic stenosis and chronic renal diseases had some effects on mortality rates of patients >80 years old. The least common cause of death in our study were ventricular rupture and asystole, each of which were about 5.5%. Thrombolytic therapy was given to four of the patients. Seven patients underwent coronary angiography; one of them was operated emergent!)' and three of them underwent elective coronary by-pass surgery. PTCA was performed to one patient, medical therapy was thought to be eligible for one patient and one patient was thought to be inoperable. CONCLUSION: Age is considered to be an independent risk factor in this group. With increasing age, mortality rate also increases. If complications that threaten life, especially congestive heart failure could he treated aggressively, a decrease in mortality rate could be achieved in patients >80 years of age.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada, 1986-1998 yılları arasında akut miyokard infarktüsü ve kararsız angina pektoris tanıları ile koroner bakım ünitemizde izlenen 80 yaş üzerindeki hastaların prognozu ve gelişen komplikasyonlar retrospektif olarak incelenmiştir. YÖNTEM: Çalışmaya yaşları >80 olan toplam 68 hasta (36 kadın, 32 erkek) alınmış ve akut koroner olayların prognozu ve komplikasyonları retrospektif olarak incelenmiştir. BULGULAR: Vakaların 18'i (%26) izlem sırasında çeşitli nedenlerle ölmüştür. Erkeklerin 12'si (%17), kadınların ise 6'sı (%9) kaybedilmiştir. Erkeklerdeki mortalite oranı kadınların yaklaşık iki katıdır. Kardiyojenik şoka bağlı ölümler total ölümlerin %50'sini oluşturmuştur. Vaka grubumuzdaki ikinci önemli ölüm nedeni ventriküler fibrilasyondur ve tüm ölümler arasında %17'lik bir orandadır. Ölümlerin %11'inin nedeni elektromekanik dissosiasyondur ve inferior, posterior ve sağ ventrikül miyokard infarktüslerindeki ölümlerden sorumludur. Bu yaş grubunda eşlik eden diğer hastalıklar (malignensiler, nasokomial pnömoniler, kalsifik aort stenozu ve kronik böbrek hastalıkları) da mortalite oranlarının artmasına neden olmuştur. Çalışmamızda ventrikül rüptürü (%5.5) ve asistoli (%5.5) en az ölüme neden olan komplikasyonlar olarak saptanmıştır. Hastalarımızdan 4'üne trombolitik tedavi uygulanmıştır. 7 hastaya koroner anjiyografi yapılmış, 1 hastaya acil bypass operasyonu uygulanmış, 3 hastaya elektif şartlarda bypass operasyonu yapılmasına karar verilmiştir. 1 hasta inoperabl olarak değerlendirilmiş, 1 hastaya medikal takip kararı alınmış, 1 hastaya ise PTCA yapılmıştır. Sonuç olarak, yaşın bağımsız bir risk faktörü olduğu ve yaş arttıkça mortalite oranlarının da arttığı görülmektedir. Hayatı tehdit eden komplikasyonların, özellikle kalb yetmezliğinin süratle tedavi edilmesinin bu yaş grubundaki hastalarda mortaliteyi olumlu yönde etkileyebileceği düşünülmektedir.