Cardiac examination results of 8647 children at primary school age in Malatya

Malatya ilinde ilköğretim çağındaki 8647 çocuğun kalp muayene bulgularının değerlendirilmesi

Abstract

AIM: In this study we intended to determine the prevalence of innocent murmurs and pathological murmurs in the age of primary school children and accuracy of cardiological examination carrying out by pediatricians and pediatric cardiologist on the differentiation of innocent and pathological murmurs. MATERIAL METHOD: Cardiac examination was performed by pediatricians to 8647 children 4092 female, 4555 male, aged 6.5-15 years in ten different primary schools belonging to different socioeconomic levels in Malatya. Those children with a murmur were reexamined by a pediatric cardiologist with examination. Chest x-ray, electrocardiography, and echocardiography were obtained in all subjects having murmur. The results of the physical examination of the pediatricians and the pediatric cardiologist were compared with the final diagnose obtained by chest x-ray, EKG and echocardiography findings. RESULTS: The incidence of innocent murmurs was 3,4% and the pathologic murmurs was 0,54% in the population examined. The statistical comparison of the results revealed that pediatrician have a tendency toward interpretation of innocent and pathologic murmurs as innocent murmurs (p<0.05). There was not a statistical difference in the physical examination results of the pediatric cardiologist and the results of echocardiographical examination. The study showed that pediatricians can diagnose pathologic cases with a sensitivity of 63,8 % whereas pediatric cardiologist could diagnose those cases with a sensitivity of 95,7% and specificity of 99,7%. CONCLUSION: In the light of these findings, it was concluded that the children with a cardiac murmur should be evaluated by a pediatric cardiologist.

Özet

AMAÇ: Bu çalışma, ilköğretim çağı çocuklarında patolojik ve masum üfürüm sıklığının belirlenmesi ve masum patolojik üfürüm ayırımında pediatrisi ve pediatrik kardiyolog muayenesinin doğruluğunu araştırmak amacıyla yapıldı. YÖNTEM: Malatya il merkezinde farklı sosyo-ekonomik düzeylerdeki 10 ilköğretim okulunda, yaşları 6.5-14 arasında, 4555 erkek, 4092 kız, toplam 8647 çocuğa pediatristler tarafından kardiyak muayene yapıldı. Bu çocuklardan üfürüm saptananlar, pediatrik kardiyolog tarafından değerlendirilip; telekardiyografik, elektrokardiyografi ve ekokardiyografik incelemeye alındı. Pediatrisi ve pediatrik kardiyolog fizik muayene yorumları ile telekardiyografik, elektrokardiyografik ve ekokardiyografik değerlendirmeyle elde edilen sonuçlar karşılaştırıldı. BULGULAR: İncelenen populasyonda masum üfürüm oranı %3.44, patolojik üfürüm oranı %0.54 olarak bulundu. Sonuçların istatistiksel karşılaştırmasında masum ve patolojik üfürümlerin pediatristler tarafından masum üfürüm lehine değerlendirilebildiği tespit edildi (p 0.05). Çalışmada pediatristlerin %63.8 sensitivite ile tanı koyabildikleri patolojik olgulara, pediatrik kardiyologların %95.7 sensitivite ve %99.7 spesifite ile tanı koydukları gösterildi. SONUÇ: Elde edilen sonuçlar ışığında; çocukluk yaş grubunda kardiyak üfürüm saptanan vakaların pediatrik kardiyolog tarafından değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldı.

Keywords: Ekokardiyografi,Malatya,Çocuk,Yaygınlık,Kalp üfürümleri,Pediatri