VDD ve DDD "Pacemaker" li hastalarda atriyal fibrilasyon gelişme insidansı

Özet

AMAÇ: Çalışmanın amacı VDD "pacemaker "lı hastalarda atriyal fibrilasyon sıklığını araştırmak ve DDD "pacemaker "lara göre atriyal fibrilasyon gelişme İnsidansı yönünden uzun süreli etkilerini karşılaştırmaktır. YÖNTEM: Retrospektif olarak yapılan bu çalışmaya Ocak 1996 ve Mart 1999 tarihleri arasında kalıcı VDD ve DDD "pacemaker" takılıp düzenli olarak kontrollere gelen 130 hasta alındı. 64 erkek ve 66 kadın hastadan oluşan grubun yaş ortalaması 60±17 olarak hesaplandı. Hastaların 78'inde atriyoventriküler (AV) tam blok, 23'ünde Mobitz Tip II AV blok, 17' sinde hasta sinüs sendromu, 5' inde karotis sinüs hipersensitivitesi, 5' inde hipertrofık kardiyomiyopati ve 2 hastada da semptomatik bifasiküler blok mevcuttu. 88 hastaya VDD ve 42 hastaya da DDD "pacemaker" takıldı. Hastalar ortalama 23±10 ay süresince "pacemaker" polikliniğinde düzenli aralıklarla izlendi. Gruplar arasındaki farklılık Student t testi ,ki-kare testi ve multivaryasyon lojistik regresyon analizleriyle incelendi. BULGULAR: VDD ve DDD "pacemaker" takılan 130 hastanın izlem süresince 7 'sinde atriyal fibrilasyon gelişti. Atriyal fibrilasyon gelişen vakaların 1' inde VDD ve 6' sında da DDD "pacemaker" mevcuttu. Genel popülasyon ele alındığında DDD "pacemaker "lı hastalarda atriyal fıbrilasyonun daha sık görülmesine rağmen (p<0.05) altgrup analizlerinde atriyal fibrilasyon gelişme İnsidansı açısından istatistiki olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0.17). SONUÇ: VDD "pacemaker "ların DDD "pacemaker"lara göre atriyal fibrilasyonu arttırmadığı görüldü ve VDD "pacemaker "lı vakalarda atriyal fıbrilasyonun oldukça düşük oranlarda geliştiği saptandı. Sinüs düğüm fonksiyonları normal olan vakalarda implantasyonu daha kolay olan VDD "pacemaker"lar DDD "pacemaker"lara tercih edilmelidir.