Evaluation of cardiac influences in patients with type II diabetes mellitus by tissue Doppler imaging

Tip II diabetes mellituslu olgularda doku Doppler görüntüleme ile kardiyak etkilenmenin incelenmesi

Ali ÖZEREN,Mustafa AYDIN,Hayriye SAYARLIOĞLU,Hulusi ATMACA,TANER BAYRAKTAROĞLU,Fatih CAM,Mehmet BİLGE

Abstract

Aim: Diabetic cardiomyopathy is defined as primary cardiac dysfunction due to diabetes mellitus (DM) independent of coronary artery disease (CAD) and hypertension. Tissue Doppler imaging (TDI) is a recently developed unique technique that allows assessment of regional left ventricular (LV) systolic and diastolic functions by measurements of myocardial velocities. In our study, we aimed to investigate the effect of DM on LV functions by using TDI. Material and Method: Sixty patients with Type II DM (36 female, 24 male, mean age: 49.3±8.8 yrs) were included into the study. As well as standard M-Mode, mitral inflow and pulmonary venous flow velocities, we also measured off-line mitral annulus and LV segmentary myocardial velocities and velocity time intervals by TDI method. Results: LV diastolic and systolic diameters and volumes were found to be decreased and wall thickness and mass increased in diabetic group. Global systolic function parameters were normal. In diabetic group, A velocity was increased, EDT and IRT were prolonged and pulmonary venous systolic velocity decreased. In TDI evaluation, S velocities of both groups were similar. In patients with DM, E' velocities were decreased, A' was increased and IRT' and EDT' were prolonged. Conclusion: When diabetic patients not having CAD or hypertension evaluated by TDI, it was observed that diastolic functions were impaired and this impairment was more prominent in some segments of LV.

Özet

Amaç: Diyabetik kardiyomiyopati, koroner arter hastalığı (KAH) ve hipertansiyondan bağımsız olarak diyabetes mellitus (DM)'a bağlı gelişen primer kardiyak fonksiyon bozukluğu olarak tanımlanır. Doku Doppler görüntüleme (DDG) miyokardiyal hızların ölçülmesiyle sol ventrikülün (LV) sistolik ve diyastolik fonksiyonlarının segmenter olarak değerlendirilmesine izin veren yeni ve üstün bir tekniktir. Çalışmamızda DM'un LV fonksiyonlarına etkisini DDG yöntemiyle incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 60 Tip II Diyabetli hasta (36 kadın, 24 erkek; yaş ort:49.3±8.8 yıl) dahil edildi. Standart M-Mod, mitral inflow, pulmoner venöz akım hızları yanında, DDG yöntemiyle off-line mitral anulus, LV segmental miyokardiyal hızları ve hız zaman değişkenleri ölçüldü. Bulgular: DM grubunda LV sistolik, diyastolik çapları ve hacimleri azalmış, duvar kalınlıkları ve kitlesi artmıştı. Global sistolik fonksiyon göstergeleri normaldi. DM grubunda A velositesi artmış, EDZ ve IRT uzamış, pulmoner ven sistolik dalga hızı azalmıştı. DDG'de S velositeleri her iki grupta benzerdi. DM hastalarında E' velositesi azalmış, A' artmış, IRT' ve EDZ' uzamış olarak saptandı Sonuç: KAH ve hipertansiyonu olmayan DM'lu olgular DDG ile incelendiğinde, diyastolik fonksiyonlarda sol ventrikülün bazı segmentlerinde daha belirgin olmak üzere bozulma gelişmektedir.