Effects of doxazosin therapy on exercise testing parameters and insulin, C-peptide, von Willebrand factor and fibrinogen levels in patients with syndrome X

Sendrom X'li olgularda doksazosin tedavisinin egzersiz testi parametreleri ile insülin, C-peptid, von Willebrand faktör ve fibrinojen düzeyleri üzerine etkisi

AYŞE EMRE,M. Vefik YAZICIOĞLU,Metin GÜRSÜRER,Dursun ÜNAL,Tuğba BİLSEL,Kemal YEŞİLÇİMEN,Birsen ERSEK

Abstract

AIM: The specific alpha-1 receptor blacker, doxazosin, improves insulin resistance and decreases fibrinogen and vWF levels in essential hypertension. In order to assess whether it has similar effects in patients with syndrome X and to determine whether it causes any improvement in exercise-induced angina and ST segment depression by increasing coronary vasodilator reserve in these patients, 26 patients with syndrome X were studied. METHODS: A randomized, double-blind, placebo-controlled, cross-over study with doxazosin 1-4 mg/day for eight weeks was performed in 26 patients with syndrome X (22 women, 4 men, mean age 51 ±9 years). The patients were assessed at baseline and at 8 weeks with a symptom limited exercise treadmill test and blood lipid, insulin, C-peptide, fibrinogen and vWF measurements were obtained. RESULTS: Rest systolic blood pressure was lower (114±6 mmHg vs 128±5 mmHg, p=0.006) and rest heart rate was higher (86±7 vs 76±7 beats/min, p<0.0001) with doxazosin therapy 4mg daily compared to placebo, whereas peak systolic blood pressure, heart rate and rate-pressure product were similar during both therapies. Doxazosin 4mg prolonged exercise duration (449±68 vs 394±55 sec, p=0.04), time to 1mm ST segment depression (374±62 vs 322±61 sec, p=0.04) and time to angina (416±61 vs 366±49 sec, p-0.03) compared with placebo. Insulin (7.4±2.6 vs 10.3±2.5 mlU/ml, p=0.04), C-peptide (3.01±0.81 vs 4.98±1.93 ng/ml, p= 0.03), and vWF (81±24 vs 112±31, p=0.04) levels were also significantly decreased during treatment with doxazosin compared with placebo. The decrease in fibrinogen levels was not statistically significant compared to placebo (275±62 and244±32 mg/dl, p=0.3). CONCLUSION: Doxazosin therapy appears to delay time to onset of ischemia and increase exercise duration in patients with syndrome X, probably due to augmentation of coronary vasodilator reserve in these patients. It also exerts a favorable effect on insulin, C-peptide, and vWF levels. Thus, doxazosin might provide clinical benefit in patients with syndrome X.

Özet

AMAÇ: Bir alfa-1 reseptör blokeri olan doksazosinin esansiyel hipertansiyonda insülin direnci üzerine olumlu etki gösterip, fibrinojen ve vWF düzeylerini düşürdüğü gösterilmiştir. Doksazosinin aynı etkileri Sendrom X'li hastalarda gösterip göstermediğini değerlendirmek ve bu hastalarda azalmış olan koroner akım rezervini arttırıcı özelliğiyle egzersizle indüklenen angina ve ST çökmesi üzerine etkisini belirlemek amacıyla 26 sendrom X'li hasta incelendi. YÖNTEM: Randomize, çift-kör, plasebo kontrollü ve çapraz yöntemle gerçekleştirilen çalışmamızda 26 sendrom X'li hastaya (4 erkek, 22 kadın, ort.yaş 51±9 yıl) 8 hafta süresince doksazosin 1-4 mg/gün verildi. Olgular, başlangıçta ve 8. hafta sonunda semptomla sınırlı egzersiz testiyle ve lipid profili, insulin, C-peptid, fibrinojen ve vWF ölçümleri yapılarak değerlendirildi. BULGULAR: Doksazosin 4mg/gün 8.haftanın sonunda plaseboyla kıyaslandığında istirahat sistolik kan basıncını (SKB) düşürüp (114±6 mmHg'ye karşı 128±5 mmHg, p=0.006), istirahat kalp hızını arttırdı (86±7'e karşı 76±7 vuru/dak, p<0.000l). Zirve SKB, maksimal kalp hızı ve çiftçarpım bakımından ise plaseboyla kıyaslandığında anlamlı bir fark görülmedi. Angina (416±61'e karşı 366±49 sn, p=0.03) ve ST çökmesine kadar geçen süre (374±62'e karşı 322±61 sn, p=0.04) plaseboya göre uzarken egzersiz süresinde de artış kaydedildi (449±68'e karşı 394±55 sn, p=0.04). Ayrıca insülin (7.4±2.6'a karşı 10.3±2.5mIU/ml, p=0.04), C-peptid (3.01±0.81'e karşı 4.98±1.93ng/ml, p= 0.03), ve vWF (81.0±24.0'a karşı 111.9±30.9, p=0.04) düzeylerinde doksazosin ile plaseboya göre anlamlı bir azalma olduğu görüldü. Fibrinojen düzeyinde doksazosin ile görülen azalma istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (275±62ve244±32mg/dl,p=0.3). SONUÇ: Sendrom X'li hastalarda doksazosinin koroner akım rezervi üzerine olumlu etkisiyle iskemiye kadar geçen süreyi uzatıp egzersiz süresini arttırdığı ve insülin, C-peptid ve vWF düzeylerini düşürdüğü saptandı. Doksazosinin sendrom X'li hastalarda klinik açıdan fayda sağlayacağı düşünüldü.

Keywords: C-peptid,Egzersiz testi,Fibrinojen,İnsülin,von Willebrand faktör,Doksazosin,Sendrom X