Journals / MN Kardiyoloji / 2003 / Cilt: 10 - Sayı: 1
The relation between stage of left ventricular diastolic function and QT dispersion
- Journal
- MN Kardiyoloji
- Pages
- 21–27
- DOI
- —
Abstract
Aim: Although the systolic function is normal in 30-40% patients who have cardiac insufficiency clinically also they have diastolic dysfunction. Diastolic functions are deteriorated earlier than systolic functions in those patients. Therefore the evaluating diastolic functions are important for the patient's diagnosis, treatment and prognosis. QT dispersion is an important parameter reflects heterogeneity of ventricular repolarization and informs ventricular arrhytmia and sudden death. Up to trials QT dispersion ic increasing significiantly in the patients have diastolic dysfunction due to ischemic heart disease and left ventricular hypertrophy than the patients have no diastolic dysfunction. But there is no studying about relation between the stage of left ventricular diastolic dysfunction and QT dispersion. The aim of this study is to investigate the correlation between the stage of left ventricular diastolic function determined transthorasic echocardiography and QT dispersion. Material and Methods: In our studying the left ventricular diastolic functions of eighty patients have been determined by transthorasic echocardiography. Eighty patients were divided four stage. Each stage was twenty patients. Stage 0 is normal pattern, stage 1 is prolonged relaxation pattern, stage 2 is pseudonormal pattern, stage 3 is restrictive pattern. We measured QT dispersion (QT D) and corrected QT dispersion (QTc D) values according to Bazzet's formula in their EKG's. Results: QT D and QTc D were found 20±8 ms vs 26±11 ms in normal patients, QT D and QTc D were found 25±8 ms vs 37±9 ms in the patients have prolonged relaxation patern, QT D and QTc D were found 28±10 ms vs 38±11 ms in the patients have pseudonormal patern, QT D and QTc D were found 38±13 ms vs 41±14 ms in the patients have restrictive patern. The stage of left ventricular diastolic function. The significiantly relation was found between the stage of left ventricular diastolic function and QT, QTc dispersion (p<0.01). Furthermore according to their etyology the patients with left ventricular diastolic dysfunction (stage 1,2,3) QT D and QTc D were found 24±6 ms vs 32±9 ms in the patients with left ventricular hypertrophy, 32±9 ms vs 41±12 ms in the patients with ischemic heart disease. The gradient between two groups are significant statistically (p<0.01). Conclusion: QTD and QTc dispersion values change up to left ventricular diastolic functional stage that is determined by echocardiography so the patients with ischemic heart disease have much more increased QT values than the patients with left ventricular hypertrophy.
Özet
Amaç: Klinik olarak kalp yetersizliği bulguları taşıyan hastaların %30-40'ında sistolik fonksiyonlar normal olduğu halde diyastolik fonksiyon bozukluğu vardır. Diyastolik fonksiyonlar genellikle sistolik fonksiyonlardan önce bozulur. Bu yüzden diyastolik fonksiyonlar, özellikle kalp hastalıklarının erken teşhisi, takip, tedavi ve prognozun belirlenmesi açısından büyük önem taşırlar. Ventriküler repolarizasyondaki heterojenitenin bir yansıması olan QT dispersiyonu ise ventriküler aritmi ve ani kardiyak ölüm gibi olayları önceden haber veren önemli bir parametredir. Araştırmalar ekokardiyografik olarak tespit edilebilen diyastolik fonksiyon bozukluğu yapan iskemik kalp hastalığı ve sol ventrikül hipertrofisi olan hastalardaki QT dispersiyonunun diyastolik fonksiyon bozukluğu olmayan hastalara oranla anlamlı olarak arttığını göstermektedir. Ancak literatürde sol ventrikül diyastolik fonksiyon bozukluğunun evresi ile QT dispersiyonu arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızın amacı transtorasik ekokardiyografi ile değerlendirilen sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarının evresi ile QT dispersiyonu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda hipertansif olduğu bilinen 80 hastanın transtorasik ekokardiyografi ile sol ventrikül diyastolik fonksiyonları incelendi. Hastalar evre 0 normal patern, evre 1 uzamış gevşeme paterni, evre 2 yalancı normal patern, evre 3 restriktif paterni olanlar şeklinde yirmişer hastalık dört evreye ayrıldı. Bu hastaların standart EKG'lerinden, QT dispersiyonu (QT D) ve Bazett's formülüne göre düzeltilen QTc (QTc D) dispersiyon değerleri ölçüldü. Bulgular: Normal paterni olan hastalarda QT dispersiyonu 20±8 ms, QTc dispersiyonu 26±11ms, uzamış gevşeme paternine sahip hastalarda QT dispersiyonu 25±8 ms, QTc dispersiyonu 37±9 ms, yalancı normal paterne sahip hastalarda QT dispersiyonu 28±10 ms, QTc dispersiyonu 38±11 ms, restriktif paterni olan hastalarda ise QT dispersiyonu 38±13 ms, QTc dispersiyonu 41±14 ms bulundu. Sol ventrikül diyastolik fonksiyonun evresi ile QT ve QTc dispersiyonu arasında anlamlı ilişki tespit edildi(p<0.01). Ayrıca sol ventrikül diyastolik fonksiyon bozukluğu olan hastalar (evre 1,2,3) etyoloji gözönüne alınarak değerlendirildiğinde sol ventrikül hipertrofisi olan hastaların QT dispersiyonu 24±6 ms QTc dispersiyonu 32±9 ms, iskemik kalp hastalığı olanlarda ise QT dispersiyonu 32±9 ms, QTc dispersiyonu 41±12 ms olarak bulundu. İki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p<0.01). Sonuç: Sonuç olarak QT ve QTc dispersiyonu değerinin ekokardiyografik olarak değerlendirilen sol ventrikül diyastolik fonksiyonunun evresi ile ilişkili olarak değiştiğini, ayrıca iskemik kalp hastalığı olanlarda bu değerlerin sol ventrikül hipertrofisi olanlara oranla daha belirgin arttığı saptandı.