Journals / MN Kardiyoloji / 2001 / Cilt: 8 - Sayı: 3
Risk factors for the development of atrial fibrilation in patients with mitral stenosis
- Journal
- MN Kardiyoloji
- Pages
- 181–184
- DOI
- —
Abstract
AIM: Atrial fibrillation develops in about 40% of the cases with mitral stenosis. There are conflicting results about the risk factors for the development of atrial fibrillation in patients with mitral stenosis. Purpose of this study was to assess the independent risk factors for the development of atrial fibrillation in patients with mitral stenosis. MATERIAL AND METHODS: Study population consisted of 72 mitral stenosis patients. Patients were divided into two groups according to underlying rhythm (group I with atrial fibrillation n=53, group II sinus rhythm, n=19). Patients with atrial fibrillation were older than the patients with sinus rhythm (p=0.005). Left atrial diameter (p<0.001)and pulmonary artery pressure (p=0.002) were found to be increased in patients with atrial fibrillation. However there was no difference with regard to mitral valve area(p=0.463), mitral valve mean gradient (p=0.497), mitral regurgitation (p=0.311), tricuspid regurgitation (p=0.262) in between two groups. Univariate logistic regression analysis revealed that pulmonary artery systolic pressure (p=0.003), left atrial diameter (p=0.001) and age (p=0.016), were found to be related to the atrial fibrillation. However in multivariate analysis only the left atrial size (p=0.017) and the pulmonary artery systolic pressure (p=0.04) were found to be coorelated with the atrial fibrillation. There was also strong correlation between the duration of atrial fibrillation and both left atrial diameter (r=0.790, p<0.000) and pulmonary artery systolic pressure(r=0.465, p= 0.001). CONCLUSION: Left atrail diameter and pulmonary artery systolic pressure was found to be correlated with atrial fibrillation in patients with mitral stenosis. However due to the coorelation between the duration of atrial fibrillation with left atrial size and pulmonary artery sistolic pressure, these factor were thought to be the consequence of the atrial fibrillation not the cause of it.
Özet
AMAÇ: Mitral darlığı olan hastaların yaklaşık %40'ında atrial fibrilasyon gelişmektedir. Atrial fibrilasyon gelişmesi için risk faktörleri açısından yapılan çalışmalar az sayıda ve sonuçları çelişkilidir. Çalışmamızın amacı mitral darlığı olan hastalarda atrial fibrilasyonun gelişmesi için bağımsız risk faktörlerinin belirlenmesidir. GEREÇ VE YÖNTEM: Kliniğimizde nisan 1999-ekim 2000 tarihleri arasında ekokardiyografik olarak mitral darlığı tanısı alan 72 hastanın demografik ve ekokardiyografik bulguları incelendi. Hastalar atrial fibrilasyonu olan (grup I, n=53) ve sinüs ritminde olan (grup II, n=19) hastalar olarak iki gruba ayrıldı. Atrial fibrilasyonu olan hastaların yaşı sinüs ritmindeki hastalara göre daha ileri idi (p=0.005). Ekokardiyograifk incelemede atrial fibrilasyonu olan hastalarda sol atrium çapı daha büyük (p<0.001) ve pulmoner arter sistolik basıncı daha yüksek (p=0.002) gözlenirken, mitral kapak alanı (p=0.463), mitral kapak ortalama gradienti (p=0.497), mitral yetmezliği (p=0.311), tirküspit yetmezliği (p=0.262) açısından her iki grup arasında farklılık gözlenmedi. Univariate analizde yaş (p=0.016), pulmoner arter basıncı (p=0.003) ve sol atrium çapı (p=0.001) atrial fibrilasyon gelişimi için risk faktörleri olarak gözlense de multiple logistik regresyon analizinde sadece pulmoner arter basıncı (p=0.04) ve sol atrium çapı (p=0.017) atrial fibrilasyon için bağımsız risk faktörleri olarak bulundu. Atrial fibrilasyonun süresi ile sol atrium çapı (r=0.790, p<0.000) ve pulmoner arter basıncı (r=0.4 6 5, p= 0.001) arasında belirgin korelasyon gözlendi. SONUÇ: Sol atrium çapı ve pulmoner arter sistolik basıncı atrial fibrilasyonu olan mitral darlıklı hastalarda daha yüksek bulunmasına rağmen bu faktörlerin atrial fibrilasyonun yaşı ile olan ilişkiside göz önüne alındığında bunların atrial fibrilasyonun nedeni değil sonucu olabileceği, mitral darlığı olan hastalarda atrial fibrilasyon gelişimi için ekokardiyografik ve demografik verilerin prediktif değeri olmadığı düşünüldü