Journals / MN Kardiyoloji / 2003 / Cilt: 10 - Sayı: 4
Yüksek kardiyovaküler riskli hastalarda angiotensin-konverting enzim inhibitörleri: Büyük klinik çalışmalar ve meta analiz sonuçları
- Journal
- MN Kardiyoloji
- Pages
- 328–336
- DOI
- —
Abstract
Angiotensin-converting enzyme inhibitors (ACE-I) currently occupy a pre-eminent position among drug classes for Cardiovascular disease. Hovvever, vvhether this therapeutic alternative should be recommended as first-line agent for subjects at high-risk of Cardiovascular events is under debate. This review compares the size of the treatment effect of ACE-I with other drug classes in subjects at high-risk of Cardiovascular events, by calculating number needed to treat for öne year (NNT-1y) to prevent Cardiovascular end-points. in patients after acute myocardial infarction (AMI), it is reasonable to restrict the use of ACE-I to those with poor left ventricular function, because the treatment benefit in other groups is small. in heart failure, ACE-I provide symptomatic benefit, but their effect on mortality is modest unless left ventricular function is especially poor. in hypertension and type-2 diabetes mellitus there are no additional benefits of ACE-I over diuretics ör (3-blockers in the prevention of death, stroke, AMI ör heart failure. in summary, in most patients at high Cardiovascular risk, ACE-I have a small treatment effect that is explained by their vasodilator and hypotensive effect. For many patients, cheaper alternatives should be considered first-line.
Özet
Angiotensin Konverting Enzim İnhibitörleri (ACEİ), zamanımızda Kardiovasküler hastalıklarda kullanılan ilaçlar arasında en önemli yeri tutmaktadırlar. Ancak bu ilaçların yüksek riskli hastalarda birinci ilaç olarak kullanılıp kullanılmayacağı tartışmalıdır. Bu derlemede, kardiyovasküler olaylar bakımından yüksek riskli hastalarda ACE inhibitörlerini diğer ilaçlarla tedavi etkinliğinin karşılaştırılması, kardiyovasküler son noktaların önlenmesi bakımından 1 yılda tedavi edilmesi gereken hasta sayısına bakılarak yapılmıştır. Miyokard infaktüslü hastalarda ACE inhibitörlerinin kullanımı sol ventrikül fonksiyonu bozuk olan hastalarla sınırlandırılmalıdır, çünkü diğer gruplarda tedavinin etkinliği çok azdır. Kalp yetmezliğinde, ACE İnhibitörleri sol ventrikül fonksiyonu özellikle çok kötü olmadığı zaman semptomatik fayda sağlar, mortalite üzerindeki etkisi ise orta derecededir. Hipertansiyon ve Tip 2 Diabetes Mellituslu hastalarda ise ölüm, stroke, akut miyokard infarktüsü veya kalp yetmezliğinin önlenmesinde ACE inhibitörlerini diüretik veya (3-blokerlara ilave bir faydası yoktur. Özet olarak yüksek kardiyovasküler riskli birçok hastada, ACE İnhibitörleri vazodilatör ve hipotansif etkileri ile küçük bir tedavi etkinliği sağlar. Birçok hasta için ilk olarak daha ucuz ilaçlar düşünülmelidir.