The incidence of amblyopia in patients with intermittent exotropia

Abstract

PURPOSE: The purpose of this study is to represent the frequency and the etiology of amblyopia occuring in patients with primary intermittent exotropia. METHOD: We retrospectively reviewed the charts of 70 patients with intermittent exotropia at the Strabismus Department. Best corrected visual acuity, cycloplegic refraction, the type of intermittent exotropia, the control of exodeviation at distance were examined for each patient. Binocularity and near stereopsis tests were done. One diopter or more sphere or cylinder between the eyes was assumed as an anisometropia, difference of visual acuity more than 2 lines between the eyes was considered as an amblyopia. RESULTS: Eleven patients (15.7%) had amblyopia. Five patients (7.1%) with convergence insufficiency, 47 patients (67.2%) with basic, 18 patients (25.7%) with divergence excess type intermittent exotropia were found. Seven patients (10%) had anisometropia. The frequency of amblyopia was similar among the different types of intermittent exotropia (p>0.05), but the control of exodeviation at distance- constant or intermittent- was important developing amblyopia (p<0.05). There were no difference for near stereoscopic results between patients with and without amblyopia. COMMENT: The patients with intermittent exotropia can develop amblyopia. Visual acuity testing and refractive examination more closely than suggested and early occlusion therapy when needed will be important to prevent amblyopia.

Özet

AMAÇ: Çalışma, primer İntermitan ekzotropyası olan hastalarda ambliyopi sıklığını ve etyolojik faktörleri araştırmak amacıyla planlandı. METOD: Kliniğimiz Şaşılık biriminde takip edilmekte olan İntermitan ekzotropyalı 70 hastanın dosyası retrospektif olarak değerlendirildi. Her hasta için en iyi düzeltilmiş görme seviyeleri, sikloplejik refraksiyon, İntermitan ekzotropyanın tipi, ekzodeviasyonun uzak fiksasyondaki kontrolünün iyi veya zayıf olup olmadığı kaydedildi. Binokiler görme ve yakın stereoskopik görme testleri yapıldı. İntermitan ekzotropya 3 klinik tipte değerlendirildi. İki göz arasında bir diyoptri ve üzeri refraksiyon farkı anizometropi, görme seviyeleri arasında 2 sıra ve üstü fark ambliyopi olarak kabul edildi. BULGULAR: Onbir hastada (%15.7) fonksiyonel ambliyopi tespit edildi. Beş hastada (%7.1) konverjans yetmezliği, 47 hastada (%67.2) temel, 18 hastada (%25.7) diverjans fazlalığı tip İntermitan ekzotropya mevcuttu. Yedi hastada (%10) anizometropi tespit edildi. Ambliyopi görülme sıklığı ekzotropya klinik tipleri arasında fark göstermiyordu (p>0.05), ancak uzak fiksasyondaki kontrolün iyi veya zayıf olması ambliyopi gelişiminde önemli idi (p 0.05). SONUÇ: Primer İntermitan ekzotropyası olan hastalarda ambliyopi gelişebileceği ve bu hastalarda ambliyopi gelişimini önlemek açısından görme keskinliği ve refraksiyon muayanelerinin önerilenden sık aralıklarla yapılması ve gerekiyorsa erken dönemde kapama tedavisi başlanmasının önemli olacağı sonucuna varıldı.