Journals / MN Oftalmoloji / 1999 / Cilt: 6 - Sayı: 3
Determination of interobserver variations in grading photoscreening method
- Journal
- MN Oftalmoloji
- Pages
- 274–276
- DOI
- —
Abstract
PURPOSE: This study aimed to determine the ability of various individuals with varying ophthalmic knowledge in grading photoscreening photographs. METHODS: Pass/fail screening data from the photographs of 45 nondilated children as determined by 4 masked graders, one resident in ophthalmology (grader 2) and three ophthalmic nurses (grader 3-5) were compared with data from complete ophthalmological examinations (reference 1) and with the results of an experienced ophthalmologist familiar with the photoscreening technique (grader 1-reference 1). Twenty-three photographs were selected from normal children, 15 photographs had conditions that are of interest for pediatric screening and the remaining 7 were selected from the technically inadequate photographs. The graders were asked to determine whether the child whose eyes were photographed should pass, fail or repeat photoscreening. RESULTS: Results from the graders 2-5 yielded sensitivities ranging from 68.4% to 63.2% and specificities ranging from 100% to 89.5%. The sensitivity of observer 1 was 78.9% and specificity 100% when ophthalmic examination was used as the reference standard. The overall agreement rate of grader 2-5 were 84.4%-80% when compared with the results of grader 1. CONCLUSION: Photorefraction is an attractive technique of identifying the presence of amblyogenic factors including strabismus, refractive errors, anisometropia at an early age. For photoscreening to become a useful and reliable vision screening tool adequate training and sufficient screening guidelines are necessary.
Özet
AMAÇ: Foto-tarama sonuçlarının değerlendirilmesinde deneyimli gözlemciler ile yardımcı sağlık personelinin yorumlarının karşılaştırılması. GEREÇ VE YÖNTEM: Yaşları 1-3 arasında değişen 45 olguya ait, Foto-tarama cihazı ile elde edilen resimler bir, göz hastalıkları asistanı (gözlemci 2) ve göz polikliniğinde çalışan 3 hemşire (gözlemci 3-5} tarafından, teknik ile ilgili 2 saatlik eğitim sonucunda bağımsız olarak değerlendirildi. Değerlendirme sonuçlan skiaskopi değerleri (referans 1) ve foto-taramayı uygulayan deneyimli göz uzmanı (gözlemci 1) tarafından yapılan yorumlama (referans 2) ile karşılaştırıldı. Resimlerin 15'inde pozitif bulgu mevcuttu, 23'ü normal, 7'si teknik nedenlerle değerlendirilemez resimler arasından seçildi. Gözlemcilerden resimler için geçer, kalır ve değerlendirilemez şeklinde 3 değişik yorumda bulunmaları istendi. Tüm gözlemcilerin duyarlılık ve seçicilik değerleri ve gözlemciler arası uyum incelendi. BULGULAR: Çalışma kapsamına alman ve değerlendirilebilir özellikte olan resimler için Gözlemci 1'e ait duyarlılık %78.9, seçicilik %100 idi. Diğer gözlemcilere ait duyarlılıklar %68.4-%63.2 arasında, seçicilik %100-%89.5 arasında değişmekteydi. Gözlemci 2-5'in yorumları ile referans 2 arasında %84.4-%80 arasında değişen uyum izlendi (Kappa 0.7222-0.6526). SONUÇ: Foto-tarama yöntemi konuşma öncesi dönem çocuklarında şaşılık, refraksiyon kusurları, anizometropi gibi ambliyojenik faktörlerin erken dönemde saptanabilmesi için sahada uygulanabilecek güvenilir, duyarlılık ve seçiciliği yüksek bir yöntemdir. Uygulanması ve yorumlanması kolaydır, kısa süreli bir eğitim sonucunda yardımcı sağlık personeli tarafından kullanılabilir.