Journals / MN Oftalmoloji / 2002 / Cilt: 9 - Sayı: 1
Risk factors for graft failure after penetrating keratoplasty
- Journal
- MN Oftalmoloji
- Pages
- 29–32
- DOI
- —
Abstract
PURPOSE: To evaluate the association between graft failure and risk factors after penetrating keratoplasty (PK). MATERIAL AND METHODS: 340 patients who underwent PK and followed at least 12 months were evaluated retrospectively. Mean follow-up period was 23.5±15.8 months. Characteristics of the patient and surgical procedure were examined for their association with the graft outcomes of graft rejection, rejection failure and non-immune failure. Relative risk factor analysis was carried out. RESULTS: Graft failure were observed in 103 (30.3%) cases and graft failure occured in the first year in 71% of the cases. Graft rejection were examined in 48 (46.6%) eyes before graft failures. Previous graft, chemical burn and stromal vascularization in two or more quadrants were determined as significant in graft failure following rejection ( p<0.01 ). In addition to those, for non-immune graft failure, 40 years of age and above, preoperative anterior synechia, glaucoma and previous anterior segment surgery were also found out highly significant ( p<0.001 ). CONCLUSION: In this study, high graft failure rate after PK was diagnosed in high-risk patients. Thus, the risk factors should be considered when deciding PK and planning follow-up in these patients.
Özet
AMAÇ: Penetran keratoplasti (PK) sonrası greft yetmezliğine neden olan risk faktörleri ile greft yetmezliği arasındaki ilişkiyi araştırmak. GEREÇ VE YÖNTEM: PK yapılan ve en az 12 aylık takibi olan 340 olgu retrospektif olarak incelendi. Olgular ortalama 23.5±15.8 ay süre ile takip edildi. Alıcıya ve cerrahi girişime ait potansiyel risk faktörlerinin greft rejeksiyonu, immünolojik ve immün olmayan greft yetmezliği gelişimiyle olan ilişkisi araştırıldı. Sonuçlar rölatif risk faktör analizi ile değerlendirildi. BULGULAR: Takip sırasında olguların 103'ünde (%30.3) greft yetmezliği gelişti. Greft yetmezliği olguların %71'inde ilk bir yıl içinde meydana geldi. Bu olguların 48'inde (%46.6) greft rejeksiyonu teşhis edildi. Risk faktörlerinden opak greft, kimyasal yanık ve stromada iki veya daha fazla kadrandaki damarlanma immünolojik greft yetmezliği için ileri derecede anlamlı bulundu (p<0.001 ). Bunlara ilave olarak risk faktörlerinden 40 yaş ve üzeri hasta yaşı , periferal ön sineşi, glokom ve geçirilmiş ön segment cerrahisi immün olmayan greft yetmezliği için ileri derecede anlamlı bulundu (p<0.001). SONUÇ: Çalışmamızda PK sonrası yüksek risk grubundaki olgularda, yüksek oranda greft yetmezliği teşhis edilmiştir. Dolayısıyla, bu hastalarda PK'ya karar verirken ve hasta takibi planlanırken risk faktörleri dikkate alınmalıdır.