Evaluation of the relation between urinary neopterin levels and the disease activity in uveitis patients

Üveitli olgularda idrar neopterin seviyesi ile hastalık aktivitesi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

A. Hakan DURUKAN,Volkan HÜRMERİÇ:,E. Özgür AKGÜL,Üzeyir ERDEM,Selim KILIÇ,Kemal ERBİL,M. Zeki BAYRAKTAR

Abstract

Purpose: Neopterin (NP) is a biochemical activity marker of the activation of the cellular immunity system. In this study, it's aimed to detect the relationship between the urinary neopterin levels and the disease activity in uveitis patients. Material and Methods: Fortyfour uveitis patients were compared with 14 age and sex matched controls. The patients were grouped separately according to their uveitis activity and the disease etiology. Disease activity was evaluated by clinical examination and fundus fluorescein angiography findings (31 in active uveitis group and 13 in inactive uveitis group). Etiological groups were divided as Behçet uveitis (n=23) and non Behçet uveitis (n=21). Urinary samples were collected from the first urination in the morning and kept at -70ºC until use. Samples were studied with High Performance Liquid Chromatography and the urinary neopterin levels were detected. Results: The difference in urinary neopterine levels, between active and inactive uveitis patients were statistically significant (p=.002). It was detected that the difference in urinary neopterine levels, between active uveitis patients and controls were statistically significant (p<.001). The difference in urinary neopterine levels, between active Behçet uveitis patients and controls were statistically significant (p<.001). The difference in urinary neopterine levels, between active non-Behçet uveitis patients and controls were also statistically significant (p=.002). Conclusions: Urinary neopterin levels are increased in uveitis patients when the disease is active. It was thought that neopterine can be used as a biochemical marker to support the clinical findings in uveitis.

Özet

Amaç: Hücresel bağışıklık sisteminin aktivasyonunun biyokimyasal bir göstergesi olan neopterinin idrar seviyesi ile üveitli olgularda hastalık aktivitesi arasındaki ilişkinin araştırılması. Gereç ve Yöntem: Üveit tanısı konulmuş 44 hasta ile herhangi bir oküler ya da sistemik patolojisi bulunmayan, yaş ve cinsiyet açısından uyumlu 14 kontrol olgusu çalışma kapsamına alındı. Hastalar klinik muayene ve fundus flöresein anjiografi bulgularına dayanılarak aktif (n=31) ve inaktif (n=13), etyolojilerine göre ise Behçet üveit (n=23) ve Behçet dışı üveitler (n=21) olmak üzere iki ana gruba ayrıldı. Olguların sabah ilk idrarlarından alınan örnekler güneş ışığından korunarak -70 derecede saklandı. Örneklere yüksek basınçlı sıvı kromatografisi uygulanarak idrar neopterin seviyesi saptandı. Bulgular: Aktif ve inaktif üveitli hastaların idrar neopterin seviyeleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=.002). Aktif üveitli hastalar ile kontrol grubunun idrar neopterin seviyeleri arasındaki farkın istatistiksel olarak belirgin derecede anlamlı olduğu görüldü (p<.001). Aktif Behçet üveit olguları ile kontrol grubunun idrar neopterin seviyeleri arasındaki fark istatistiksel olarak belirgin şekilde anlamlı olduğu tespit edildi (p<.001). Aktif behçet dışı üveit olguları ile kontrol grubunun idrar neopterin seviyesi arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=.002). Sonuç: Üveitli olguların klinik olarak aktif olduğu dönemlerde, idrar neopterin seviyesinde yükselme olduğu tespit edilmiştir. Neopterinin bu özelliği ile, üveitli olgularda klinik bulguları destekleyen, biyokimyasal bir aktivasyon göstergesi olarak kullanılabileceği düşünülmüştür.