Journals / MN Oftalmoloji / 2019 / Cilt: 26 - Sayı: 4
Comparison of Ganglion Cell Complex and Ganglion Cell Inner Plexiform Layer Thicknesses Measured by Swept Source Optical Coherence Tomography Between Ocular Hypertensive and Normal Eyes
- Journal
- MN Oftalmoloji
- Pages
- 214–219
- DOI
- —
Abstract
Objective: To measure ganglion cell inner plexiform and ganglion cell complex layers in eyes with ocular hypertension and compare with those of healthy eyes. Material and Method: Nineteen patients with ocular hypertension were included in this study. In both eyes of patients and a randomly selected eye of controls, ganglion cell inner plexiform and ganglion cell complex layer thicknesses were measured by the swept-source optical coherence tomography. The difference between the obtained values was statistically analyzed. Visual field test was performed with Humphrey field analyzer in both eyes of patients with ocular hypertension. Results: Mean and sectoral ganglion cell inner plexiform and ganglion cell complex layer thicknesses did not differ between the groups. Average ganglion cell inner plexiform layer thickness of dominant and fellow eyes in ocular hypertensive patients and of control eyes were 73.00 ± 4.65 µm, 73.47±4.04 µm ve 72.75 ± 6.37 µm, respectively (p values between dominant and control eyes, between fellow and control eyes and between dominant and fellow eyes were 0.89, 0.68 and 0.74, respectively). Average ganglion cell complex layer thickness of dominant and fellow eyes in ocular hypertensive patients and of control eyes were 110.63 ± 5.24 µm, 110.79 ± 4.99 µm and 109.85±8.38 µm, respectively (p values between dominant and control eyes, between fellow and control eyes and between dominant and fellow eyes were 0.73, 0.68 and 0.93, respectively). Conclusions: Ocular hypertension seems to have no effect on ganglion cell inner plexiform layer and ganglion cell complex layer in macula.
Özet
Amaç: Oküler hipertansiyonlu gözlerde gangliyon hücresi iç pleksiform ve gangliyon hücre kompleksi tabakalarını ölçmek ve sağlıklı gözlerle karşılaştırmak. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya oküler hipertansiyonlu on dokuz hasta dahil edildi. Hastaların her iki gözünde ve kontrollerin rastgele seçilen bir gözünde, gangliyon hücresi iç pleksiform ve gangliyon hücre kompleksi tabakalarının kalınlıkları swept source optikal koherans tomografi ile ölçüldü. Elde edilen değerler arasında fark olup olmadığı istatistiksel olarak analiz edildi. Oküler hipertansiyonlu hastaların iki gözüne de Humphrey perimetre cihazı ile görme alanı testi yapıldı. Bulgular: Ortalama ve sektörel gangliyon hücresi iç pleksiform ve gangliyon hücre kompleksi tabakası kalınlıkları gruplar arasında farklılık göstermedi. Oküler hipertansif hastalarda baskın gözlerin, diğer gözlerin ve kontrol gözlerinin ortalama gangliyon hücresi iç pleksiform tabakası kalınlığı sırasıyla 73,00 ± 4,65 µm, 73,47 ± 4,04 µm ve 72,75 ± 6,37 µm idi (baskın ve kontrol gözler arasında, diğer gözler ve kontrol gözler arasında, baskın ve diğer gözler arasında p değerleri sırasıyla 0,89, 0,68 ve 0,74 idi). Oküler hipertansif hastalarda baskın gözlerin, diğer gözlerin ve kontrol gözlerinin ortalama gangliyon hücre kompleksi tabakası kalınlığı sırasıyla 110.63±5.24 µm, 110,79 ± 4,99 µm ve 109,85 ± 8,38 µm idi (baskın ve kontrol gözler arasındaki, öteki gözler ve kontrol gözler arasındaki, baskın ve diğer gözler arasındaki p değerleri sırasıyla 0,73, 0,68 ve 0,93 idi). Sonuç: Oküler hipertansiyonun, maküladaki gangliyon hücre iç pleksiform tabakası ve gangliyon hücre kompleksi tabakası üzerinde etkisi olmadığı görülmektedir.