Journals / Molecular Imaging and Radionuclide Therapy / 2014 / Cilt: 23 - Sayı: 3
Tiroid Kanseri Tedavisinde Kullanılan Yüksek Doz Radyoiyot Tedavisinin Radyasyon Retinopatisi Oluşumu Üzerine Etkisi
- Pages
- 84–88
- DOI
- —
Abstract
Objective: Non-thyroidal complication of high-dose radioiodine therapy for thyroid carcinoma might cause salivary and lacrimal gland dysfunction, which may be transient or permanent in a dose-dependent manner. However, radiation retinopathy complicating 131I therapy, has not been previously well characterized. The aim of this study was to evaluate the extent of retinal damage among patients who had received high doses of radioiodine treatment. Methods: Forty eyes of 20 patients (3 male, 17 female) who received 250-1000 mCi during 131I therapy and on ophthalmological follow up for a year after the last treatment were included in the study. Mean age of the study group was 50 years (range 25-70 years). In ophthalmologic examination, visual acuity was measured in order to determine visual loss. Intraocular pressure was measured in all the patients. Then lens examination was carried out with slit lamp biomicroscopy in order to investigate cataract or partial lens opacities. Fundus observation was carried out through the dilated pupil with slit lamp biomicroscopy using 90 D noncontact lens. Result: The best corrected visual aquity with Snellen chart was found as 1.0 in 36 eyes (90%) and between 0.6 and 0.9 (10%) in 4 eyes (10%). At the biomicroscopic fundus examination, retinal hemorrhage consistent with radiation retinopathy, microaneurysm, microinfarction, edema or exudation, vitreus hemorrhage, partial or total optical disc pallor indicating papillopathy in the optic disc were not observed in any of the eyes. Conclusion: This result indicates that there is not any significant correlation between repeated high-dose radioiodine therapy and radiation retinopathy in differentiated thyroid carcinomas. Even though there is not a significant restriction in use of higher doses of radioiodine therapy in differentiated thyroid carcinoma, more extensive studies are needed in order to obtain more accurate data on possible occurrence of retinopathy.
Özet
Amaç: Tiroid kanseri tedavisinde uygulanan yüksek doz radyoiyot tedavisi, doza bağımlı olarak geçici ya da kalıcı olabilen, tiroid dışı komplikasyon olarak tükrük ve gözyaşı bezleri fonksiyon bozukluğuna neden olabilir. Bununla birlikte I 131 komplikasyonları arasında radyasyon retinopatisi daha önce iyi karakterize edilmemiştir. Bu çalışmanın amacı yüksek doz radyoiyot tedavisi almış hastalarda retina hasarı oluşumunu değerlendirmekti. Yöntem: Tedavisi sırasında 250-1000 mCi radyoiyot alan, son tedavisinin ardından 1 yıl oftalmolojik olarak izlenen 20 hastanın (3 erkek, 17 kadın) 40 gözü çalışmaya dahil edildi. Çalışma grubunun yaş ortalaması 50 (yaş aralığı 25-70) idi. Oftalmolojik incelemede ilk olarak görme kaybını belirlemek amacıyla görme keskinliği bakıldı. Tüm hastalarda göz içi basıncı ölçüldü. Sonrasında katarakt veya parsiyel lens opasitelerini araştırmak için yarık lamba biomikroskopisi ile lens muayenesi yapıldı. Doksan D nonkontakt lens kullanılarak pupiller dilate iken yarık lamba biomikroskopisinde fundusa bakıldı. Bulgular: Snellen eşeli ile bakılan düzeltilmiş en iyi görme keskinliği 36 gözde (%90) 1,0 ve 4 gözde (%10) 0,6 ile 0,9 aralığındaydı. Biomikroskopik fundus muayenesinde gözlerin hiçbirinde radyasyon retinopatisi ile uyumlu olabilecek mikroanevrizma, mikroinfarkt, ödem veya eksüdasyon, optik diskte papillopatiyi gösteren parsiyel ya da total vitreus solukluğu, vitreus kanaması izlenmedi. Sonuç: Bu sonuçlar diferansiye tiroid karsinomlarında tekrarlanan yüksek doz radyoiyot tedavisi ile radyasyon retinopatisi arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermektedir. Diferansiye tiroid kanserlerinde yüksek dozlarda radyoiyot tedavisinde belirgin kısıtlama yoktur, retinopati oluşumunda daha detaylı bilgi sahibi olmak için daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.