Tekrarlayan Optik Nöritli Hastalarda İntravenöz İmmunoglobulin Tedavisi

Burcu ALTUNRENDE,Gülden AKDAL,Meltem SÖYLEV BAJIN,Aylin YAMAN,Meryem KOCASLAN,Hulya ERTASOGLU,Gülşen AKMAN

Abstract

Amaç: Tekrarlayan optik nörit (rON) sebebi bilinmeyen otoimmün kökenli bir inflamatuar hastalıktır. İntravenöz immünglobulin (IVIg) tedavisi pek çok otoimmün hastalık için kullanılmaktadır; ancak rON hastalarındaki etkisine dair olgu sunumları dışında fazla bir bilgi yoktur. Bu çalışmada IVIg tedavisi almış olan rON hastalarımızın değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Nisan 2011 ile Ekim 2015 arasında kliniğimizde rON tanısıyla izlenmiş olan ve IVIg tedavisi verilmiş olan anti aquaporin4 (AQP4) seropozitif ve seronegatif hastalar retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: rOn tanılı dokuz hasta (hepsi kadın) IVIg tedavisi almıştır. Hastaların yaşları 34 ile 65 arasında değişmekteydi ve hastalığın başlangıcından 6–58 ay sonra IVIg tedavisi almaya başlamışlardı. Hastaların üçünde serum AQP4 antikorları pozitifti. Hastalar mevcut immunsupresif tedavileri altında atak geçirmeye devam ettikleri için ek olarak aylık IVIg tedavisine başlanmıştı. Takip süresi 6–31 aydı. IVIg tedavisi altında üç hasta birer atak geçirmişti. IVIg tedavisine başlanmadan önceki bir yıl içindeki ortalama atak sayısı 1,4±0,72 iken, IVIg tedavisinden sonraki yıl içinde ise 0,3±0,5 idi. Hastalarda IVIg uygulaması sırasında bir hastada ateş görüldü; başka herhangi bir yan etki kaydedilmedi. Sonuç: rOn hastalarında immünsupresif tedaviye ek olarak verilen aylık IVIg tedavisinin iyi tolere edildiği ve güvenli bir tedavi olduğu ve etkili olabileceği görülmektedir. Ancak, bu çalışma retrospektif bir gözlem çalışması olduğundan dolayı, daha kesin bir çıkarım için IVIg ile randomize kontrollü çalışmalara gereksinim vardır.

Özet

Introduction: Recurrent optic neuritis neuritis (rON) is an autoimmune inflammatory condition of unknown cause. Intravenous immunoglobulin (IVIg) treatment is used for many autoimmune disorders; however we do not have any information about its effect in rON, other than case reports. We aimed to evaluate our patients with rON who were treated with IVIg. Methods: Data from all our patients with rON with or without anti aquaporin4 (AQP4) seropositivity, seen between April 2011 and October 2015, who received IVIg treatment were retrospectively evaluated. Results: Nine patients (all female) with rON had received IVIg. These patients were aged between 34 and 65 years, and had started receiving monthly IVIg from 6 to 58 months after onset of disease. In three out of nine rON patients serum AQP4 antibody were positive. Under current treatments the patients had continued to have attacks, therefore monthly IVIg was given in addition to the existing immunosuppressant drug. The follow up duration was between 6 to 31 months. Three patients, each suffered one relapse under IVIg treatment. Mean number of relapses in the year prior to treatment was 1.4±0.72, whereas it was 0.3±0.5 during the year after IVIg therapy. During follow-up with IVIg administration only one patient had fever and no other adverse events were reported. Conclusion: Monthly IVIg is well-tolerated and safe and it seems to be effective in rON as an add on treatment. However, since our study is a retrospective case series, future randomized controlled trials with IVIg are needed.