Nörolojik hastalıklarda terapötik plazma değişimi: 91 hasta ile yedi yıllık deneyim sonuçları

Therapeutic plasma exchange in neurologic diseases: an experience with 91 patients in seven years ***

Sibel KARACA,İlknur KOZANOĞLU,Başak GÖKSEL KARAKURUM,Mehmet KARATAŞ,Meliha TAN,V. Deniz YERDELEN,SEMİH GİRAY,ZÜLFİKAR ARLIER

Abstract

Introduction: In this study, we report the results of our experience of therapeutic plasma exchange (TPE) for neuroimmunologic disorders performed at our hospital over a seven-year period. Methods: We retrospectively reviewed the medical records of 91 patients (53 male, 38 female) who had been treated at our center with TPE. Results: 60 patients with Guillain-Barrè syndrome (GBS), 23 with myasthenia gravis (MG), 4 with chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy (CIDP) and 1 patient each with polymyositis, septic encephalopathy, acute disseminated encephalomyelitis (ADEM) and Opsoclonus-Myoclonus syndrome (OMS) received TPE. 26.7% of GBS patients made complete recovery, 61.7% had partial recovery and 11.7% patients died due to respiratory failure. Despite our best efforts and effective TPE treatments, 13.4% of MG patients deceased, however, 78% had full recovery. Three patients with CIDP were discharged with full and 1 patient with partial recovery. The patient with ADEM had partial recovery with TPE at first, but deceased 2 months later due to pneumonia-related respiratory insufficiency. While, patient with polymyositis had slight-partial recovery, we obtained full recovery with TPE in septic encephalopathy and OMS patients. The side effects and complications of treatments with TPE, which included hypotension, hypocalcaemia and anemia, were mild and manageable. Conclusion: The improvement rates were encouraging and we concluded that significant benefit can be achieved with TPE for the treatment of neuroimmunological disorders.

Özet

Giriş: Bu çalışmada, terapötik plazma değişimi (TPD) ile tedavi ettiğimiz nöro- immünolojik olgulara ait 7 yıllık deneyimimizin sonuçları rapor edilmiştir. Yöntem: TPD uyguladığımız 91 olgunun (53 erkek, 38 kadın) medikal kayıtları geriye dönük olarak incelenmiştir. Bulgular: Tanısal olarak sınıflandığında, bu olguların 60ının Guillain- Barre sendromu (GBS), 23ünün Miyastenia Gravis (MG), 4ünün ise kronik inflammatuar demiyelinizan polinöropati (KİDP) tanısıyla TPD aldığı görülmüştür. Birer olguya ise, polimiyozit, septik ensefalopati, akut dissemine ensefalomiyelit (ADEM) ve Opsoklonus-Myoklonus sendromu (OMS) tanılarıyla TPD uygulanmıştır. GBS hastalarımızın %26,7sinde tam düzelme, %61,7sinde kısmi düzelme izlenmiş olup, disabilitesi yüksek %11,7 hasta solunum yetmezliği nedeniyle kaybedilmiştir. MGli hastaların %13,4ünde tedaviye rağmen ölüm, %78inde tam klinik düzelme gözlenmiştir. KIDPli 4 hastamızın üçünde total, birinde kısmi düzelme gözlenmiş, ADEMli olgumuz TPD ile önce kısmen düzelmiş ancak tedaviden 2 ay sonra aspirasyon pnömonisine bağlı solunum yetmezliği nedeniyle kaybedilmiş, polimiyozitli olgumuzda kısmi, septik ensefalopati ve OMSli hastalarımızda tam düzelme gözlenmiştir. TPE uygulamasında karşılaştığımız yan etkiler hipotansiyon, hipokalsemi ve anemi gibi hafif ve yönetilebilir düzeydedir. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları otoimmün kökenli nörolojik hastalıklarda TPE tedavisinin etkili ve güvenilir bir yöntem olduğunu göstermektedir.