Investigation of Social, Emotional, and Cognitive Factors with Effect on Suicidal Behaviour in Adolescents with Depression

Depresyonu Olan Ergenlerde İntihar Davranışını Etkileyen Sosyal, Emosyonel ve Kognitif Faktörlerin Araştırılması

Abstract

Introduction: Our study aimed at investigating social, emotional, and cognitivfactors playing a role in the development of suicidal ideation in depressedlescents and its turning into a suicide attempt. Methods: Sixty-three adolescents (48 female, 15 male) aged 12 to 18 years werincluded in the study. In face-to-face interviews, suicide ideation, suicide planand previous suicide attempts were evaluated, sociodemographic data wercollected. Additionally, the Childrens Depression Inventory, State-Trait AnxieInventory (STAI-I, II), Beck Hopelessness Scale, Coopersmith Self-EsteeInventory, Multidimensional Scale of Perceived Social Support, Strengthsthe Difficulties Questionnaire (SDQ) parent forms were applied. SPSS versio13.0 for Windows was used for statistical analysis. Results: It has been established that in the last six months, 71.4%of cases (n=4had suicidal ideation and 27%(n=17) attempted suicide. Factors associatedsuicidal ideation in depressed adolescents were: high depression and anxielevels, hopelessness and low self-esteem (p<0.05). Factors associated with suicidattempts were: separated family background, lower perceived family supporthigh rates of conduct difficulties (p<0.05). Patients with suicide attempt differedpatients with suicidal ideation but without suicide attempt in lower perceived famisupport only (p<0.05). Discussion: It is thought that keeping in mind the factors associated with the deveopment of suicidal ideation and its turning into a suicide attempt, will help clinicianin preventing suicide attempts in depressed adolescents. (Archives of Neuropsychiat2013; 50: 352-359) adoanwitanfro

Özet

Giriş: Çalışmamızda Major Depresif Bozukluğu olan ergenlerde intihar düşüncesinin gelişmesinde ve intihar girişimine dönüşmesinde rol oynayan sosyal, bilişsel ve emosyonel etkenlerin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya major depresif bozukluk tanısı alan 12-18 yaş arası 63 ergen 48 kız, 15 erkek) hasta dahil edilmiştir. Hastalar ile yüz yüze görüşülmüş, hastaların ntihar düşünceleri, intihar planları, geçmiş intihar girişimleri, sosyo-demografik değişkenler değerlendirilmiştir. Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği, Durumluluk- Sürekli Kaygı Envanteri (STAI-I, STAI-II), Beck Umutsuzluk Ölçeği, Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Güçler e Güçlükler Anketi Anne-Baba Formu uygulanmıştır. Çalışmanın istatistiksel analizinde SPSS for Windows 13.0 paket programı kullanılmıştır. Bulgular: Olguların son 6 ay içerisinde %71,4ünde (n=45) intihar düşüncesinin olduğu ve %27sinin (n=17) intihar girişiminde bulunduğu saptanmıştır. Depresyonu olan ergenlerde intihar düşüncesi ile ilişkili etkenler: yüksek depresyon ve anksiyete düzeyleri, umutsuzluk, düşük benlik saygısı olarak saptanmıştır (p<0,05). ntihar girişimi ile ilişkili etkenler ise: dağılmış aileden gelme, yetersiz algılanan aile desteği ve yüksek oranda davranışsal sorunların varlığı olarak saptanmıştır p<0,05). İntihar girişimi olan hastalarda, intihar düşüncesi olup girişimi olmayan hastalara göre saptanan tek fark; algılanan aile desteğinin daha düşük olması olmuştur (p<0,05). Sonuç: İntihar düşüncesinin gelişmesi ve bu düşüncenin intihar girişimine dönüşmesi ile ilgili etkenlerin dikkate alınmasının, majör depresif bozukluğu olan ergenlerin intihar girişimlerini önlemede klinisyenlere yardımcı olacağı düşünülmektedir. (Nöropsikiyatri Arşivi 2013; 50: 352-359)