Carbon trading and carbon banking

Abstract

Efforts of growth in the world economy, as the population of the world increases, accompany some environmental problems, creating an imbalance between economy and environment. Increase in environmental pollution has led the western societies after 1980’s to conservation of the global environ. Growing interest in the environment has induced researches to remove the imbalance between economic growth and environment. To this end, carbon sequestration is one of the options that can be used to reduce atmospheric carbon, but its use in an offset market is complicated by the temporary nature of sequestered carbon and the risks associated with carbon release and price. In this paper, a carbon bank which has been proposed by Esuola and Weersink (2006) is presented to handle these problems. The bank is both an aggregator and a risk bearer. Sink generators deposit their credits with the bank and are paid for maintaining their ‘‘savings’’ with the bank. The carbon bank is also the source where large-scale emitters can come and buy either a temporary or permanent credit and pay the bank in return for the credit and services provided. The focus of forest-based systems for sequestering carbon has largely been on creating permanent stores of carbon on defined areas of land with a single payment to the forest owner for the carbon. In terms of forest management, this focus leads to two outcomes, continuing production of timber if the forest area is sufficiently large to create an effective permanent carbon pool, or a cessation of harvesting if the forest area is too small. In addition, the payment system for carbon is generally based on matching a specific buyer and seller of carbon using a single payment to the forest owner. The paper presents an alternative system for carbon sequestration; carbon banking has been outlined by Bigsby (2009). Carbon banking treats sequestered carbon in the same way that a financial institution treats capital. In essence, forest owners ‘deposit’ carbon, in exchange for an annual payment, and those who need carbon offsets ‘borrow' carbon by making an annual payment. The role of the carbon bank is to aggregate deposits of carbon and use these to meet various demands for carbon. The advantages of the bank over alternative institutional designs include lower transaction costs, flexible carbon credits and price, and lower risk to risk averse parties.

Özet

Dünya nüfusundaki artısa paralel olarak, dünya ekonomisindeki büyüme çabaları, çevre sorunlarını da beraberinde getirmekte ve ekonomi ile çevre arasında dengesizlik yaratmaktadır. Çevre kirliligindeki artıs, batılı toplumları 1980’lerden itibaren küresel çevreyi korumaya yöneltmistir. Çevreye ilginin artması, ekonomik büyümeyle çevre dengesi arasındaki olumsuzlukları giderici çözümlerin üretilmesine neden olmustur. Bu baglamda gerçeklestirilen karbon tutma atmosferdeki karbonu azaltmada kullanılan yöntemlerden birisidir. Ancak bu yöntemin karbon denklestirme piyasasında (offset market) kullanımı, karbonun dogal olarak geçici tutulma özelligi ve buna baglı olarak piyasaya arz edilmesi ve fiyatının belirlenmesi ile ilgili riskleri içermesinden dolayı güçlesmektedir. Bu çalısmada tüm bu sorunları ele alacak Esuola ve Weersink (2006) tarafından önerilen bir karbon bankası modeli tanıtılmaktadır. Söz konusu modelde banka hem karbon toplayıcı hem de bir risk üstlenici olmaktadır. Yutak alan üreticiler bankaya karbon kredilerini depolamakta, bunun karsılıgında aynı banka aracılıgıyla “karbon tasarruf hesapları” için kendilerine bir ödemede bulunulmaktadır. Karbon bankası aynı zamanda fazla miktarda karbon yayıcıların bankadan geçici ya da kalıcı karbon kredisi satın alabildigi, kredi ve saglanan hizmetler karsılıgı bankaya ödemede bulundugu bir kurumdur. Karbon tutmada ormancılık faaliyetlerine dayalı sistemler bu çalısmada ayrıca ele alınmaktadır. Ormancılıga dayalı karbon tutma sistemi genellikle belirli bir karbon alıcısıyla tek seferlik bir ödeme yapılan bir karbon satıcısını (orman sahibini) eslestirme temeline dayanmaktadır. Bu ise çok genis toprak arazi veya ormanlık alan sahiplerine hitap edebilecek bir karbon tutma sistemi yaratmaktadır. Bu çalısmada ayrıca Bigsby (2009) tarafından önerilen bir karbon bankacılıgı modeli ele alınmaktadır. Söz konusu modelde bir finansal kurumun sermaye arz etmesi gibi karbon bankacılıgı da tutulu karbon arz etmektedir. Esas itibariyle yıllık ödeme karsılıgı orman sahipleri karbon depolar ve karbon dengeleme ihtiyacı duyanlar ise yine yıllık ödeme karsılıgında karbon borçlanırlar. Karbon bankasının görevi karbon depolarını toplamak ve bunları çesitli karbon taleplerini karsılamak için kullanmaktır.