Journals / Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 1
DETERMINATION OF ACCIDENT PRONE SECTIONS OF TOKAT-NİKSAR HIGHWAY BY USING FREQUENCY RATIO METHOD
- Pages
- 206–216
- DOI
- —
Abstract
In this study; use of "Frequency Ratio" method for dangerous road section determination was investigated. In this method, instead of using the accident number or accident ratio, a relationship between the environmental properties of the road and accident proneness of the road was established, by using past accident data. This relation can also be used for accident proneness of the sections which are on the same road and exposed to similar traffic effects but have no past accident data. Moreover, possible remedies and their effects can be guessed by trying different variable values. Developed method was tested on Tokat-Niksar (D850) State Highway. Seven variables related to road and its environment was used. 66 out of 94 sections (70,21%) were defined as accident prone, whereas 174 out of 206 accidents (84,46%) were recorded in these sections. That is, great percentage of the accidents were captured in a relatively low percent of sections. It is concluded that developed method may be used in accident prone road section determination studies.
Özet
Bu çalışmada; karayollarındaki tehlikeli kesimlerin belirlenebilmesi için "Frekans Oranı" yönteminin kullanılabilirliği araştırılmıştır. Bu yöntemde, kazaya meyilli yol kesimlerinin belirlenmesinde kaza sayısı veya kaza oranı değerleri doğrudan kullanılmamakta, bunun yerine geçmişte meydana gelen kaza verileri kullanılarak yol kesiminin çevresel özellikleri ile yolun kazaya meyilliliği arasında bir ilişki kurulmaktadır. Bu ilişki, aynı yol üzerinde bulunan ve diğer kesimlerle benzer trafik etkisine maruz kalan, ancak kaza verisi herhangi bir sebeple eksik olan yol kesimlerinin kazaya meyilliliğini değerlendirmede de kullanılabilmektedir. Ayrıca, tehlikeli kesimler belirlendikten sonra da hangi iyileştirmelerin yapılması gerektiği ya da yapılacak iyileştirmelerin ne gibi sonuçlar vereceği, modele girilen değişken değerleriyle denemeler yapılarak tahmin edilebilmektedir. Yöntem, Tokat-Niksar (D850) karayolunda denenmiştir. Yol ve çevresine ait 7 değişkene yer verilen çalışma sonunda toplam 94 kesimden 66 tanesi (%70,21) kazaya meyilli olarak nitelendirilirken, toplam 206 kazadan 174 tanesi (%84,46) bu kesimlerde meydana gelmiştir. Yani çalışma alanının nispeten küçük bir kısmında kazaların büyük bir kısmını yakalama imkânı olmuştur. Bu durum, yöntemin kazaya meyilli yol kesimlerinin belirlenmesine yönelik çalışmalarda kullanılabileceğini göstermiştir.