Mehmed Emin eş-Şirvânî'nin Meâd ile İlgili Risâle fî tahkîki'l-mebde ve'l-meâd Adlı Risalesi: Tahlil, Çeviri ve Tahkik

Özet

Mehmed Emin eş-Şirvânî, aklî ve naklî ilimlere dair eserleriyle tanınan on yedinci yüzyıl Osmanlı düşünürüdür. Bu yazıda, Şirvânî'nin cismânî meâdle ilgili bir risalesi tahlil, tercüme ve tahkik edildi. Yazının içeriğinden Şirvânî'nin misal âleminden hareketle ahiret ahvali olarak adlandırılan mahşer, berzah, Cennet, Cehennem vb. birçok hususun aydınlanabileceği iddiası ortaya çıkmaktadır. İşrakî ve İbn Arabî geleneğinin misal âlemiyle ilgili açıklamaları, Şirvânî'nin temel dayanaklarıdır. O bu hususu ayetleri de şahit göstermek suretiyle ısrarcı bir şekilde misal âlemine yoğunlaşmaktadır. Risalenin sonunda insanın hakikatiyle ilgili olarak, Gazzâlî'nin İhyâu ûlumi'd-din adlı eserinden alınmış olan ruh, nefs, kalp ve akıldan oluşan dört terim ve kalple ilgili konular açıklanmaktadır

Abstract

Muhammad Amin al-Shirwani is an Ottoman scholar known with his works in both the traditional and theoretical sciences in the seventeenth century. In this paper, al-Shirwani's epistle on eschatology is translated, edited and analysed. It is obvious in the epistle that al-Shirwani claims that a number of issues including resurrection, barzakh, paradise and hell can be understood through the "world of imagination". Explanations made by Ishraqi and Ibn al-'Arabi traditions concerning the world of imagination are the basic sources for al-Shirwani in this epistle. Al-Shirwani insistently concentates on the world of imagination by referring to Quranic verses. At the end of the epistle, with respect to the truth of human being, four terms, namely soul, heart, self and intellect, and some other issues concerning heart are explained in accordance with al-Ghazali's Ihya' 'ulum al-din