Determination of total sugar content in sediments by Emmerich-A method and its importance in geology

Tortullardaki toplam şeker miktarının Emmerich-A yöntemiyle tayini ve jeolojideki önemi

Abstract

Some part of saccarites forming by decomposition of organic materials in the modern enviroments might be free through the diagenesis process, but the rest of them are remained as mono, di and polysaccarite. By coverting them to invert sugar by the Emmerich-A method, these relicts could be analyzed as total sugar by the chromatography technique with a detection limit of %0-0.025 . In the first part of method, sugar is dissolved in hot water. By adding of 3,6-dinitrofitalic acid and alkali solutions it is transformed to the orange colored azo-compounds in nitrogen medium. Finally, invert sugar content is determined in 450 nm by the photometric method. The total sugar content is one of the important parameter as biomarker, which indicates the diagenetic evolution of basin, in geological researchs. As an example, the inverted sugar content of 2 bottom sediments (Sl-4, S2-4) from Karamık Lake are 11,424 and 7,038 ppm, respectively. The variation of invert sugar values indicate that, the activities of microorganisms in diffent parts of the lake is variable. It can be concluded that, high activities of microorganisms resulted production of high amount of invert sugar due to the decaying processes of organic matter and vice versa.

Özet

Güncel çökel ortamlarında, organik materyalin ayrılmasıyla ortaya çıkan şekerlerin bir kısmı, diyajenez ile uzaklaştırılırken, bir kısmı da mono, di ve polisakkarit olarak kalır. Bu kalıntılar toplam şeker olarak, %0-0.025 arasında duyarlı olan Etnmerich-A metoduyla invert şekere dönüştürülerek kromatografik esasa göre miktarı tayin edilebilir. Bu metotta, örnekte bulunan şekerler sıcak suda çözüldükten sonra, 3,6-dinitrofitalik asit ve alkali çözeltileri ilave edilerek, azot gazı ortamında, portakal renkli azo bileşiklerine dönüştürülerek 450 nm 'de fotometrik metotla invert şeker içeriği ppm olarak tayin esasına dayanır. Toplam şeker içeriği, jeolojik çalışmalarda önemli bir biyomarker olup, basenin diyajenetik özelliklerinin belirlenmesinde kullanılan bir parametredir. Örnek olarak incelenen 2 adet Karamık gölü taban çamuru (Sl-4, S2-4) numunelerinin invert şeker içerikleri, sırasıyla 11,424 ve 7,038 ppm dir. Bu farklı invert şeker değerleri, gölün değişik yerlerinde mikroorganizma aktivitesinin farklı olduğunu göstermektedir. Invert şeker değeri yüksek olan lokasyonda mikroorganizmaların organik maddeyi parçalama aktivitesinin daha yüksek, invert şeker değeri düşük olan lokasyonda ise mikroorganizmaların organik maddeyi parçalama aktivitesinin daha az olduğu söylenebilir.