The effect of social support and education at adaptation to disease in children with type 1 diabetes mellitus.

Tip 1 diyabetli çocukların hastalığa uyumunda eğitimin ve sosyal desteğin etkisi

Abstract

INTRODUCTION: This study was conducted to evaluate the effect of social support and education at adaptation to disease in children with type 1 diabetes mellitus (T1DM). METHODS: The children who were 8-16 years old and followed up with T1DM at Child Endocrinology Policlinic of a university hospital were taken to the study. Data was collected with Descriptive Information Form, the Scale of Social Support Evaluation for Children (SSSE-C), DM Knowledge Form. Data were evaluated by using descriptive statistics, and Wilcoxon paired two scale tests for repeated measures. RESULTS: It is determined total scale social of support were increased after education and social support interviews according to before the study (p<0.05). After the study is determined that of the children was increased knowledge levels (p<0.05). DISCUSSION AND CONCLUSION: According to these results, it is suggested that nurses and health teams should give education to the children with type 1 diabetes mellitus and by using interactive teaching methods peer support programs, social support programs. İngilizce Kısa Başlık: The adaptation to disease in children

Özet

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışma, tip I diabetes mellituslu (T1DM) çocukların, hastalığa uyumunda eğitimin ve sosyal desteğin etkisi değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Bir üniversite hastanesinin Çocuk Endokrinoloji Polikliniği’nde T1DM tanısı ile izlenen 8-13 yaş grubu 23 hasta alınmıştır. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu, Çocuklar için Sosyal Desteği Değerlendirme Ölçeği (Ç-SDDÖ), DM Bilgi formu ile toplanmıştır. Veriler, bilgisayar ortamında tanımlayıcı istatistikler sayı-yüzde ve tekrarlı ölçümlerde Wilcoxon eşleştirilmiş iki ölçek testi kullanılarak değerlendirilmiştir. BULGULAR: Hastaların eğitim ve sosyal destek girişimleri sonrası toplam sosyal destek puan ortalamalarında artış olduğu görülmektedir (p<0.05). Ayrıca eğitim faaliyetlerinden sonra tip 1 diabetli hastaların, diabet bilgisi puan düzeylerinin arttığı belirlenmiştir (p<0.05). TARTIŞMA ve SONUÇ: Hemşirelerin ve ekip üyelerinin, T1DM’lu hastalara, sosyal destek programları, eğitim faaliyetleri yürütmesi, akran destek çalışmalarında teknolojinin kullanılması önerilmiştir. Türkçe Kısa Başlık: diyabetli çocukların hastalığa uyumu

Keywords: Diabetes mellitus, sosyal destek, arkadaş grup desteği, hemşire, çocuk