Peroneus Testiusun Morfolojik Çeşitliliği: Anatomik ve Klinik Anlayışla Bir Kadaverik Çalışm

Morphological Variations of Peroneus Tertius: A Cadaveric Study with Anatomical and Clinical Consideration

Khizer Hussain AFROZE,Sangeeta MURALİDHARAN,J. Leonoline EBENEZER,Sasirekha MUTHUSAMY

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, evrimsel, akademik ve klinik önemi nedeniyle peroneus tertius morfolojisindeki çeşitliliği vurgulamaktır. Yöntem: Peroneus tertius (PT) kasının morfolojik çeşitliliğini incelemek için 66 disartiküle alt ekstremite kullanılmıştır; bulunmama, çift olma, yardımcı PT, anormal orijin ve yerleşim gibi çeşitlilikler kaydedilmiştir. PT’nin proksimal ve distal bağlantılarını incelemek için ayrıntılı diseksiyon yapılmıştır ve gözlenen çeşitlilikler kaydedilmiştir. Bulgular: Altmış altı örnekten 12’si aşağıdaki çeşitleri göstermiştir, her bir örnekte (%1,52) yardımcı ve çift peroneus tertius gözlenmiştir. Eklentilerdeki çeşitliliği altı türe ayırdık. Bu çalışmada en yaygın olan, tip II (%84,8) ve ardından tip VI (%10,6) olmuştur. Her bir örnekte Tip IIa ve IV gözlenmiştir (%1,52). Sonuç: Bu çalışma, PT kasının hem orijindeki hem de eklentilerindeki çeşitliliği vurgulamaktadır. Ayrıca literatürde mevcut olanlara ek olarak, iki yeni eklenti çeşitliliğini vurgulamak için türünün ilk örneği olan yeni bir sınıflandırma önerdik. Yukarıdaki çeşitliliğin bilinmesi, tendon transferi, tendoplasti ve rezeksiyon ameliyatları gerçekleştiren cerrahlar için yararlı olacaktır

Özet

Objective: The objective of this study was to highlight variations in the morphology of peroneus tertius muscle owing to its evolutional, academic, and clinical importance. Methods: Sixty-six disarticulated lower limbs were used to study the morphological variations of peroneus tertius (PT) muscle like absence, duplication, accessory PT muscle, and abnormal site of origin and insertion. Detailed dissection was performed to study the proximal and distal attachments of PT muscle, and observed variations were recorded. Results: Twelve out of 66 specimens showed the following variations, accessory and duplicate peroneus tertius was observed in one specimen (1.52%) each. We categorized variations in insertions into six types. The most common variation in the present study was type II (84.8%) followed by type VI (10.6%). Type IIa and IV were observed in one specimen (1.52%) each. Conclusion: The present study highlights variations in both origin and insertion of PT muscle . We have also postulated a new modified classification which is the first of its kind to highlight two new additional variations in insertions existing in the current literature. Awareness of the above variations would be useful to surgeons performing tendon transfers, tendoplasty, and resection surgeries of the foot.