Effects of intravenous propafenone for the treatment of supraventricular tachyarrhythmias

Abstract

To assess the efficacy and safety of intravenous propafenone for the treatment of supraventricular tachyarrhythmias, 57 patients of whom 38 had paroxysmal supraventricular tachycardia (PSVT) and 19 had atrial fibrillation (AF) with rapid ventricular rates who did not respond to nonpharmacological treatment were included in this study. 25 of 38 patients with PSVT were randomized to be given i.v propafenone infusion at a dose of 2 mg/kg for 10 minutes ;13 of them received 100 ml of %5 Dextrose solution as placebo. 12 of 19 patients with AF were given propafenone and 7 of them received placebo as already described. The patients were observed for 30 minutes. Among the patients with PSVT who were given propafenone 18 of 25 (%72) converted to sinus rhythm and among those who received placebo only 2 of 13 converted to sinus rhythm (% 15) p<0.05. The mean time interval for conversion to sinus, rhythm was 8.74± 3.5 minutes. Among the patients with AF whether given propafenone or placebo, none returned to sinus rhythm. In patients with AF, baseline ventricular rate was 132 ± 22 beats / min before propafenone and after propafenone administration, the ventricular rate decreased significantly to 108 ±11 beats /min at 20 minutes (p<0.05). There were no important adverse effects to propafenone. In conclusion, this study showed that in patients with AF propafenone was ineffective to produce a short -term conversion to sinus rhythm, but it however produced a moderate decrease in ventricular responce ; moreover i.v. propafenone could be used successfully in patients with PSVT to convert them to sinus rhythm with a success rate of % 72.

Özet

İntravenöz (i.v.) propafenonun supraventriküler taşiaritmilerin akut tedavisinde etkinliği ve güvenilirliğini araştırmak amacıyla nonfarmakolojik tedaviye cevap vermeyen paroksismal supraventriküler taşikardisi (PSVT) olan 38, yüksek ventrikül hızlı atrial fibrillasyonu (AF) olan 19 olmak üzere toplam 57 hasta çalışmaya dahil edildi. 38 PSVT'li hastanın gelişigüzel seçilen 25'ine 10 dakika süreyle 2 mg/kg dozunda i.v. propafenon, 13'üne ise plasebo olarak 100 ml %5 Dextrose çözeltisi infüze edildi. AF'si olan 19 hastanın gelişigüzel seçilen 12 'sine propafenon, 7'sine %5 Dextrose çözeltisi aynı doz ve süreyle infüze edildi. Hastalar 30 dakika süreyle izlendi. Propafenon uygulanan 25 PSVT'li hastanın 18'inde (%72), plasebo uygulanan 13 PSVT'li hastanın ise 2'sinde (%15) sinüs ritmine dönüş gözlendi (p<0.05). Infüzyon başlangıcından sinüs ritmine dönüş için geçen süre ortalama 8.74±3.5 dakika idi. AF'si olan 19 hastada ise gerek propafenon gerekse plaseboya cevap olarak sinüs ritmine dönüş saptanmadı. Propafenon alan AF'li hastalarda başlangıçta ortalama 132±22 atım/dakika olan ventrikül hızı, tedavi sonrası 20. Dakikada 108±11 atım/dakika 'ya inmek suretiyle belirgin derecede düşüş gösterdi (p<0.05). Propafenon alan hastalarda ciddi bir yan etki gözlenmedi. Sonuç olarak i.v. propafenonun yüksek ventrikül hızlı AF olgularında sinüs ritmine çevirmede başarısız, ancak ventrikül hızını kontrol etmede orta derecede başarılı olduğu, PSVT'li hastaları akut olarak sinüs ritmine döndürmede ise %72 gibi yüksek oranda etkinliğe sahip olduğu kanısına varıldı.