Comparison of Adenosine Stress Myocardial Perfusion Scintigraphy and Oral Dipyridamole Stress Myocardial Perfusion Scintigraphy for Hemodynamic Changes and Adverse Effects

İntravenöz Adenozin ve Oral Dipiridamol ile Miyokard Perfüzyon Sintigrafisi Uygulanan Hastalarda Hemodinamik Değişiklikler ile Yan Etkilerin Karşılaştırılması

Abstract

Objective: Similar effects can be achieved during stress myocardial perfusion scintigraphy (MPS) using pharmacological agents to create cardiac stress for patients who are unable to exercise. In our study, we aimed to show the hemodynamic changes and adverse effects caused by adenosine and to compare the results with dipyridamole stress MPS. Materials and Methods: Sixty-five patients with suspected coronary artery disease were included in our study. Fifty patients in whom stress MPS with intravenous adenosine was performed (group A) and 15 patients who underwent oral dipyridamole stress MPS (group B) were retrospectively evaluated. During the test, blood pressure measurements and electrocardiographic follow-up were performed in all patients and side effects were noted. Results: At least one side effect occurred in 68% of the group A and in 46% of the group B patients. There was no statistically significant difference between the two groups in terms of side effects that occurred during the pharmacological stress. During the maximum stress, there was an increase of 15.80±11.60 beats/min in heart beats in group A and 5.53±4.54 beats/min in group B. There was a statistically significant difference between the groups in terms of heart rate increase per minute. When we compared reduction in systolic blood pressure and diastolic blood pressure, there was no statistically significant difference between the two groups. Conclusion: Although side effects are more often seen with adenosine, rapid decline in complaints was observed when adenosine infusion was terminated and there was no need for patient follow-up due to short half life of adenosine. We believe that these favourable advantages will increase the use of adenosine in clinical practice.

Özet

Amaç: Miyokard perfüzyon sintigrafisinde (MPS) kardiyak stres oluşturmak için egzersiz uygulanamayan hastalarda farmakolojik ajanlar kullanılarak benzer etkiler sağlanabilir. Çalışmamızda MPS farmakolojik stres ajanı olarak adenozinin oluşturduğu hemodinamik değişiklikler ile yan etkileri göstermeyi ve elde edilen sonuçları oral dipiridamollü stres MPS ile karşılaştırmayı amaçladık.Gereç ve Yöntemler: Koroner arter hastalığı şüphesi olan 65 hasta çalışmaya dahil edildi. İntravenöz adenozin ile MPS uygulanan 50 hasta (grup A), oral dipiridamollü MPS yapılan 15 hasta (grup B) geriye dönük olarak incelendi. İşlem sırasında tüm hastaların kan basıncı ve elektrokardiyografi takipleri yapıldı, gelişen yan etkiler not edildi.Bulgular: Adeozin uygulanan grubun %68'inde, oral dipiridamol uygulanan grubun ise %46'sında en az bir yan etki ortaya çıktı. Her iki grup arasında farmakolojik stres sırasında oluşan yan etkiler açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Maksimum stres sırasında kalp atım sayısı adenozin verilen grupta 15,80±11,60 atım/dk, oral dipiridamol uygulanan grupta ise 5,53±4,54 atım/dk artmış olup, iki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Ancak maksimum stres sırasında sistolik kan basınçları ve diyastolik kan basınçlarındaki azalmalar karşılaştırıldığında iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı.Sonuç: Adenozin ile stres sırasında oluşan yan etki sıklığı fazla görünse de adenozin infüzyonu kesildiğinde şikayetlerde hızla gerileme görülmesi ve kısa yarı ömrü nedeniyle takip gerektirmemesi adenozinin klinik pratikte kullanımını.