A Retrospective Study of the Prevalence of Cemental Tear in a Sample of the Adult Population Applied Ondokuz Mayıs University Faculty of Dentistry

Abstract

Objective: The present study aimed to determine the prevalence of cemental tears and evaluate its relation with patient gender, age and tooth type in a population of adult dental patients applied to the university hospital in the center Black Sea Region of Turkey.MaterialsandMethods: Periapical radiographs of 4629 permanent teeth of 1451 adult patients were examined and teeth with cemental tears were recorded. The patients' biographic data and dental history (age, gender and treatment history) from the patient database were also recorded. Possible relationships with the patient age, patient gender, tooth type, tooth region, presence of previous root canal treatment and the presence of apical periodontitis lesions were evaluated. Pearson chi-square test was used to analyze data statistically.Results: Cemental tears were detected in the periapical radiographs of 13 patients (0.89%) of the total 1451 patients. The prevalence of the cemental tears showed no significant relation with the age and gender of the patients or tooth type (p>0.05). Maxillary teeth showed more cemental tears than the mandibular teeth did (p<0.05) and significantly more frequent cemental tears were detected in teeth showing periapical lesions (p<0.05). Conclusion: The presence of cemental tears is a rare entity in dental clinics. However clinicians should consider the presence of cemental tears especially in the examination and treatment planning of teeth with periodontal or periapical involvement.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin Orta Karadeniz Bölgesi'nde üniversite diş hastanesine başvuran yetişkin popülasyonda görülen semental ayrılma prevalansının belirlenmesi ile semental ayrılmanın hasta yaşı, cinsiyeti ve diş tipi ile ilişkisinin değerlendirilmesidir.Gereç ve Yöntemler: Bin dört yüz elli bir yetişkin hastanın 4629 daimi dişine ait periapikal radyografiler incelenerek semental ayrılma saptanan örnekler kaydedildi. Hastaların sistemde kayıtlı olan kişisel bilgileri ile dental tedavi kayıtları (yaş, cinsiyet ve uygulanan tedaviler) incelendi. Semental ayrılma ile hasta yaşı, cinsiyeti, diş tipi, dişlerin ait oldukları çeneler, kök kanal tedavisi varlığı ve periapikal lezyon varlığı ilişkileri değerlendirildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi için Pearson ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: İncelenen hastaların 13'ünün periapikal radyografilerinde semental ayrılma saptandı (%0,89). Semental ayrılma prevalansının hasta yaşı, cinsiyeti ve diş tipi ile anlamlı ilişki göstermediği saptandı (p>0,05). Maksiller dişlerin mandibular dişlere göre daha fazla semental ayrılma gösterdikleri (p<0,05) ve periapikal lezyonlu dişlerde semental ayrılmanın daha sıklıkla olduğu bulundu (p<0,05). Sonuç: Semental ayrılma diş hekimliği kliniklerinde nadir görülmektedir. Buna rağmen klinisyenler özellikle periodontal veya periapikal tutulum gösteren dişlerin muayenesinde ve tedavi planlamasında semental ayrılmayı akılda tutmalıdırlar.