Heart rate variability (HRV) and arrhythmia in essential hypertension without left ventricular hypertrophy

Sol ventrikül hipertrofisi olmayan esansiyel hipertansiyonlu hastalarda kalp hızı değişkenliği ve aritmiler

Abstract

With the aim of detect HRV and arrhythmia incidence in essential hypertensive patients without left ventricular hypertrophy we compared 26 patients who had no other illness which would effect HRV and who stopped their medications for one week (mean age 51.07±10.5 years) and 11 normotensive control group (mean age 55.5±10.6 years). In all study group biochemical tests, telecardiography, and 12 lead electrocardiographs were taken. Left ventricle mass indexes (LVMI) were measured by echocardiography. HRV measurements of time and frequency domain were also obtained by 24 hour ambulatory electrocardiography. The ratio of low frequency (LF) / high frequency (HF) was higher and statistically significant in hypertensive group (p=0.04). The ratio of LF/HF and mean diastolic arterial pressure was correlated well (p=0.02). There was no correlation between the duration of hypertension and duration of hypertension index (DHI = ( [mean diastolic TA + mean systolic TA] x Duration of hypertension ) /100)with the ratio of LF/HF. Arrhythmia in hypertensive group were relatively more (84%; VE 70%, SVE 53%).Ventricular extrasystoles -were high and statistically significant in hypertensive group (p=0.001). Diastolic dysfunction were also present in hypertensive group with the ratio of 65%.As a result we found a reduction in HRV which means a dominance in sympathetic system and a frequency in arrhythmia especially in ventricular extrasystoles. It's thought that the increase in the incidence of arrhythmia was due to diastolic dysfunction and sympathetic overactivity.

Özet

Sol ventrikül hipertroflsi gelişmemiş esansiyel hipertansiyonlu hastalarda kalp hızı değişkenliğini (KHD) ve aritmi insidansını araştırmak amacıyla KHD 'ni etkileyebilecek başka bir hastalığı bulunmayan ve kullandıkları ilaçları bir hafta süre ile kesen 26 olgu (yaş ört. 51.07 ± 10.5 yıl) ile 11 normotansif (yaş ört. 55.5 ± 10.6yü) kontrol grubunu karşılaştırdık. Tüm olgularda rutin biyokimya, telekardiyograjl ve 12 derivasyonlu EKG kayıtları alındı. Ekokardiyografl ile sol ventrikül kitle indeksi (SVKİ) hesaplandı. 24 saatlik ambıılatuvar elektrokardiyografi kayıtları alınarak zaman ve frekans bazında KHD ölçümleri ve aritmi sıklığı tespit edildi. Düşük frekans (LF) / yüksek frekans (HF) oranı hipertansif grupta kontrol grubuna göre anlamlı derecede (p- 0.04) yüksek bulundu. LF/HF oram ile ortalama diyastolik kan basıncı orta-iyi derecede korele idi (p=0.02). Hipertansiyon yaşı ve tansiyon süre indeksi (TSİ = ( [ortalama diyastolik TA + ortalama sistolik TA] hipertansiyon yaşı) / 100 formülü ile hesaplanmıştır) ile LF/HF oranı arasında anlamlı bir korelasyon tespit edilmedi. Hipertansif grupta aritmi oram (%84, VE %70, SVE %53) oldukça fazla idi. VE sayısı hipertansif grupta istatistilcsel olarak anlamlı derecede daha yüksekti (p = 0.001). Hipertansif grubun % 65 'nde diyastolik disfonksiyon da mevcuttu. Sonuç olarak sol ventrikül hipertroflsi (SVH) gelişmemiş olgularda da KHD'de azalma yani sempatik sistem hakimiyeti olduğu, aritmilerin özellikle de VE' lerin sık görüldüğü tespit edildi. Aritmi insidansındaki bu artışın diyastolik disfonksiyona ve artmış sempatik aktiviteye bağlı olabileceği düşünüldü.