Journals / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 1999 / Cilt: 5 - Sayı: 1
The effect of gestational age and betametasone on myometrial tachyphylaxis due to beta-adrenergic agonists
- Pages
- 118–123
- DOI
- —
Abstract
OBJECTIVE: The role of gestational age and betametasone in tachyphylaxis of myometrium due to β-adrenergic agonists is investigated in this study. STUDY DESIGN: 60 female Wistar rats were divided into two groups and after decapitation, uterus was removed on the 15th, 18th and 21st day of pregnancy. 24 hours before decapitation, in the first group 0.2ml serum sale, in the second group 0.4mg/kg betametasone was injected into the peritoneal cavity. In the organ bath, uterine myometrium were contracted by potassium chloride and the response of myometrial bands to 0.01, 0.1 and µ mol/ Lconcentrations of ritodrine was recorded by means of a computer. The ratio of inhibition of contraction and lachyphylaxis were calculated.RESULTS: In all groups maximum inhibition of contraction occurred with 1 mmol/L of ritodrine (p<0.05). In the first group tachyphylaxis appeared on the 15th day of pregnancy with 0.01 and 0.1 mmol/L of ritodrine, but on the 21st day tachyphylaxis occurred with only 0.01µ mol/L . In the second group to which betametasone was applied, there was no tachyphylaxis with ritodrine on the 15th day of pregnancy (p<0.05). On the 21st day betametasone was lowering tachyphylaxis due to 0.01 µ mol/L of ritodrine (p>0.05). On the 18th day of pregnancy, tachyphylaxis took place in the second group with 0.01 µ mol/L of ritodrine (p>0.05). CONCLUSION: We observed that tachyphylaxis occurred in myometrial tissue in the late gestational period and with low doses of ritodrine. Betametasone reduced the tocolitic effect of ritodrine, and in the early gestational period it inhibited tachyphylaxis. In the late gestational period betametasone only lowered tachyphylaxis but not inhibited.
Özet
AMAÇ: β adrenerjik agonistlere bağlı miyometrial dokuda gelişen taşiflaksi üzerinde gebelik yaşı ve betametazonun etkileri araştırıldı. YÖNTEM: Eşit sayıda iki gruba ayrılan 60 dişi Wistar sıçanda gebeliğin 15., 18. ve 21. günü dekapitasyon sonrası uterus çıkartıldı. Dekapitasyondan 24 saat önce, birinci grupta 0.2 ml serum fizyolojik, ikinci grupta ise toplam 0.4 mg/kg betametazon periton içine enjekte edildi. Organ banyosunda potasyum klorür ile kasılması sağlanan uterus kas bantlarının, ritodrinin 0.01, 0.1 ve µ mol/L yoğunluklarında gevşeme ve kasılma yanıtları bilgisayar yardımıyla kaydedildi. Üç saat boyunca kontraksiyon inhibisyon ve taşiflaksi oranları hesaplandı. BULGULAR: Grupların tümünde l µ mol/L ritodrin ile maksimum seviyede kontraksiyon inkibisyonu oldu (p 0.05). Gebeliğin 18. gününde ise ilk gruptan farklı olarak, ikinci grupta 0.01µ mol/L ritodrin ile taşiflaksi gelişti (p>0.05). SONUÇ: Taşiflaksinin, düşük ritodrin konsantrasyonlarında ortaya çıktığı ve en yüksek oranda gebeliğin geç dönemindeki uterus düz kasında geliştiği gözlendi. Betametazonun, ritodrinin tokolitik etkisini hafif düzeyde azaltmasına karşın, gelişen taşiflaksiyi özellikle erken gebelik döneminde engellediği, geç dönemde ise azalttığı saptandı.