Journals / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 1999 / Cilt: 5 - Sayı: 1
Effects of calcium channel blockers drugs on lipid peroxidation
- Pages
- 16–23
- DOI
- —
Abstract
OBJECTIVES: The aim of this study is to investigate whether there are (my effects of calcium channel blockers on lipid peroxidation in plasma and red blood cell membrane of patients suffering from hypertension. DESING/SETTING/PATIENTS: We determined thiobarbutiric acid reacting substances (TBARS), as an index of lipid peroxidation, in plasma and red blood cell membrane of controls and the patient groups before and during the treatment. The susceptibility of red blood cell membranes to oxidation was also determined in control and all patients by measuring the formation of TBARS after incubation with phenylhydrazine. On the other hand, to determine the antioxidant status the concentrations of vitamin C, vitamin E, uric acid and albumin were measured in plasma of the controls and patients. In addition to these, total cholesterol, HDL-cholesterol, LDL-cholesterol, triacylglycerol were measured in plasma of controls and patients. Calcium channel blockers used from three different chemical classes namely, verapamil, nifedipine and diltiazem were compared in their ability to inhibit lipid peroxidation in red blood cell membranes and plasma of 24 hypertensive patients (11 male, 13 female; mean age 53, range 35-66). In this group, eight patients (4 M, 4 F) were received adalat(10 mg/d), 8 patients received diltizem (180 mg/d) and 8 patients received isoptin (240mg/d). Total observation period was 30 days. Blood samples were obtained before and on treatment days fifteen and thirty. In this study twenty-six volunteers from the medical staff, well-nourished individuals, (14 female, 12 male; mean age 40, range 21-58) were used as controls MEASUREMENT AND RESULTS: There was a significant difference of TBARS content of plasma on day one (3.72±0.13 nmol/mL) compared with controls (3.58±0.20 nmol/mL) (p<0.05). However, there was no changes in plasma and red cell mebranes TBARS concentrations before and 15 and 30 days after treatment was initiated (3.72±0.13, 3.71±0.08 and 3.72±0.10 nmol/mL, respectively). The susceptibility of erythrocyte membrane to invitro peroxidation did not show any significant differences between the samples obtained before and during the treatment(p>0.05). The antioxidant levels of the plasma and erythrocytes also did not change for a month of treatment. CONCLUSIONS: Calcium channel blockers namely, verapamil, nifedipine and diltiazem did not excert any effects on lipid peroxidation in therapeutic doses in plasma and red blood cell membrane of hypertensive patients for a 30 days of treatment.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, kalsiyum kanal blokerlerinin (verapamil, diltiazem ve nifedipin) hipertansiyonlu hastaların plazmalarında ve alyuvar membranlarında lipidperoksidasyonu üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır. YÖNTEM: Bu amaçla, kontrol ve hipertansiyonlu hasta grubunun tedavi öncesinde ve tedavi sürecinde plazma ve alyuvar membranlarında lipit peroksidasyonunun göstergesi olarak tiyobarbitürik asit ile reaksiyona giren maddeler (TBARS) ölçüldü. Alyuvar membranlarının oksidasyona eğilimleri kontrol ve hasta gruplarında fenilhidrazin ile inkübasyon sonucu oluşan TBARS 'in ölçümü ile saptandı. Diğer yandan, antioksidan durumu belirlemek için kontrol ve hastaların plazmalarında albumin, ürik asit, C-vitamini ve E-vitamini konsantrasyonları ölçüldü. Üç farklı kimyasal gruba ait kalsiyum kanal antagonistleri, verapamil, nifedipin ve diltiazemin lipit peroksidasyonu üzerindeki etkileri yaş ortalaması 53 olan 35-66 yaş arasındaki 11 erkek, 13 kadın olmak üzere toplam 24 hipertansiyonlu hastada karşılaştırıldı. Bu grupta, sekiz hastaya (4 kadın, 4 erkek) adalat(10 mg/gün), sekiz hastaya diltizem (180 mg/gün) ve sekiz hastaya da isoptin (240 mg/gün) oral yolla verildi ve hastalar 30 gün süreyle takip edildi. Kan numuneleri tedavi öncesi ve tedavinin 15. ve 30. günlerinde alındı. Bu çalışmada, yaş ortalaması 40 olan, 21-58 yaş arasındaki 12 erkek ve 14 kadın olmak üzere toplam 26 sağlık personeli kontrol olarak kullanıldı. BULGULAR: Tedavi öncesi plazma TBARS konsantrasyonu(3.72±0.13 nmol/mL) kontrol grubuna göre(3,58±0,20 nmol/mL) yüksek ve aradaki fark istatistiksel olarak önemli bulundu.(p 0.05).) Alyuvar membranlarının in vitro peroksidasyona yatkınlığı, tedavi öncesi ve tedavi sürecinde değişmedi. SONUÇ: Sonuç olarak, verapamil, nifedipin ve diltizem 30 günlük bir tedavi sürecinde hipertansiyonlu hastaların plazmalarında ve alyuvar membranlarında lipid peroksidiasyonu üzerine tedavi dozlarında herhangibir etki göstermemişlerdir.