Journals / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2000 / Cilt: 6 - Sayı: 3
Risk factors for the development of renal scarring in children with vesicoureteral reflux
- Pages
- 358–363
- DOI
- —
Abstract
AIM: Vesicoureteral reflux (VUR) may cause renal parenchymal scarring result in hypertension and chronic renal failure. To investigate risk factors for renal scarring, 34 girls and 27 boys with VUR (mean age 4.7 i. 3.2 yrs) were analysed retrospectively. MATERIAL AND METHODS: Urinalysis, urine culture, abdominal ultrasonography, voiding cystourethrography, and [dimercaptosuccinic acid (DMSA) scanning wire performed to all children. Intravenous urography and urodinamy were performed when indicated. . RESULTS: Unilateral reflux was detected in 30 (48.2%) patients and bilateral reflux was detected in 31 (50:8%) of children. MMcal treatment were given to 27patients, while surgical intervention was carried out in 34 (55.7%) patients. Sixty-eight scarring kidneys were determined by DMSA. Of all 92 refluxing ureters, 10 ureters (10.9%) were grade I, 8 ureters (8.7%) were grade II, 26 ureters (28.3%) were grade III, 16 ureters (17.4%) were grade IV, and 32 ureters (34.8%) were grade V, The percent of renal scars according to grade of reflux were as follows: grade 1 reflux, 10.0% scarring; grade II, 25.0%; grade III, 42.9%; grade IV, 75.0% and grade V 100.0% scarring. Relapsing urinary tract infections were more frequent in patients with grade II, IV and V reflux compared to grade 1 and 111 reflux (p=0.03). The risk of renal scarring was significantly higher in children under five years of age (OR.2.2, CI: 1.3-3.5) and in children with grade IV-V reflux (OR: 15.5, CI:5.1-61.7). With logistic regression analysis, grade of reflux (r=0.84, p-0.001) and age under five years (r=0.23, p=0.03) were risk factors for development of renal scarring. CONCLUSIONS: High grade reflux and age below five years were significant risk factors for renal scarring in children with vesicoureteral reflux.
Özet
AMAÇ: VezikoUreteral reflü (VUR) renal parankim skarına neden olarak ileride hipertansiyon ve böbrek yetmezliği nedeni olabilir. Çocuklarda skar gelişmesine etki eden risk faktörlerini araştırmak üzere VUR'lu, yaş ortalaması 4.7±3.2 yıl olan 34 kız, 27 erkek çocuk retrospektif olarak araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM: İdrar tetkiki, idrar kültürleri, abdominal ultrasonografı (USG), voiding sistoüretrografı ve dimerkaptosüksinik asit (DMSA) sintigrafısi hastaların tümüne uygulandı. İntravenöz piyelografı ve ürodinami gerektiğinde yapıldı. BULGULAR: Hastaların 30 'unda (%49.2) unilateral, 31 'inde (%50.8) bilateral reflü saptandı. Hastalardan 34 'üne (%55.7) cerrahi girişim uygulanırken, 27 çocuk antibiyotik supresyonu ve araya giren idrar yolu enfeksiyonu tedavisi verilerek izlendi. Altmış sekiz böbrek ünitinde DMSA ile skar saptandı. Reflü saptanan total 92 ürelerin 10'u (%10.9) grade I, 8'i (%8.7) grade II, 26'sı (%28.3) grade III, 16'sı (%17.4) grade IV ve 32'si (%34.8) grade V idi. Reflü derecelerine göre skar görülme oranları grade I için %W.O, grade II için %25.0, grade 111 için %42.9, grade IV için %75.0 ve grade V için %100.0 idi. İdrar yolu enfeksiyonu grade II, IV ve V reflüsü olan çocuklarda, grade 1 ve 111 reflüsü olanlardan daha sık tekrarladı (p=0.03). Renal skar riski beş yaş altı çocuklarda (OR:2.2, CI: 1.3-3.5) ve grade IV-V reflü olanlarda (OR: 15.5, CI:5.1-61.7) anlamlı yüksek bulundu. Lojistik regresyon analizi ile reflü derecesi (r=0.84, p^O.OOl) ve beş yaş altında olma'(r=-0.23, p=0.03) renal skar gelişmesi için anlamlı risk faktörleri olarak bulundu. SONUÇ: Yüksek reflü derecesi ve beş yaşından küçük olma VUR 'lu çocuklarda renal skar gelişimi için anlamlı risk faktörleridir.