Journals / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2000 / Cilt: 6 - Sayı: 4
Non-alcoholic factors in the etiology of fatty liver
- Pages
- 427–430
- DOI
- —
Abstract
AIM: After the recognition of fatty echo pattern of the liver by ultrasound, patients are frequently refereed to gastroenterology clinics: We tried to determine the etiologies of our patients with fatty liver (FL). METHODS: Fourty-nine patients (24 male, 25 female, mean age:49.3±l3.2 years) with FL defined by ultrasound were evaluated. Two patients with HCV infection and 4 patients with alcohol history were excluded. Pregnancy or drug usage were also accepted as exclusion criteria^ Forty-three patients (18 male, 25 female, mean age:46.8±14.4 years) were included into the study. Demographical parameters, body mass indexes (BMI), fasting blood glucose levels, oral glucose tolerance, tests, cholesterol and triglyceride levels were measured. :REŞULTSi,$ix(]3,9%)'patients had previouslydiagnosed diabetes mellitus. During.differential diagnosis ofFL, werecognized diabetes mellitus in 9 (20.9%) patients, and impaired glucose tolerance in 6 (13.9%) patients. Twenty-two (51%) patients were obese (BMI>29). Twelve of obese patients had also diabetes at the same time. Eight patients (18.6%) had hypercholesterolemia, 6 (13.9%) had hypertriglyceridemia. We could not determine the etiology ofFL in 3 (6.9%) patients. All these 3 patients had normal transaminase levels. Only 8 (18.6%) out of all patients had increased enzyme levels; 5 with diabetes+obesity, 2 with hypercholesterolemia+obesity, and 1 with diabetes+ hypercholesterolemia-^obesity. CONCLUSIONS: A number of patients were diagnosed to have diabetes mellitus in a gastroenterology clinic during the evaluation of the etiology of FL. Second conclusion was the determination of the etiology in 93% of the patients with FL diagnosed by ultrasound. This high rate may reveal the reliability of ultrasound in the diagnosis of FL as reported in the literature.
Özet
AMAÇ: Ultrasonografıde yağlı karaciğer (YK) paterni izlenmesi sonrası hastalar sıklıkla gastroenteroloji kliniklerine yönlendirilmektedirler. Çalışmamızda kliniğimizde değerlendirilen YK olgularının etyolojileri incelenmiştir. YÖNTEM: Ultrasonograjik olarak YK saptanan 49 hasta (24 erkek, 25 İcadın, yaş ortalaması: 45.3±13.2) değerlendirilmiştir. Kronik hepatit C bulunan 2 ve düzenli alkol kullanan 4 hasta, bu hastalıkların YK ile ilişkisi bilindiği için çalışma dışı bırakılmıştır. İlaç kullanım öyküleri dikkatli biçimde sorgulanmış, ilaç kullanan ve gebe olan hastalar da çalışmaya alınmamıştır. Geri kalan 43 hasta (18 erkek, 25 kadın, yaş ortalaması: 46.8±14.4) incelenmiştir. Hastaların demografik özellikleriyle birlikte, vücut kitle indeksleri, açlık kan şekerleri, oral glukoz tolerans testleri, kolesterol ve trigliserid düzeyleri değerlendirilmiştir. BULGULAR: Altı (%13.9) hastanın önceden diabeti olduğu bilinmekteyken, YK ayırıcı tanısı sırasında 9 (%20.9) hastada diabet, 6 (%13.9) hastada da bozulmuş glukoz toleransı belirlendi. Hastaların 22 'si (%51) obezdi (VK1>29). Bu obez hastaların 12'si aynı zamanda diabetikti. 8 (%18.6) hastada hiperkolesterolemi, 6(%13.9) hastada hipertrigliseridemi saptandı. Üç (%6.9) olguda ise etyoloji belirlenemedi. Etyoloji belirlenemeyen olguların tümünde transaminaz düzeyleri normaldi. Tüm olgular içinde 8 (%J8.6) olguda transaminaz yüksekliği belirlendi. Bu olguların 5'inde diabet+obezite, 2'sinde hiperkolesterolemi+obezite ve 1'inde diabet+obezite+hiperkolesterolemi saptandı. SONUÇLAR: Çalışmamızdaki ilginç sonuçlardan birisi YK etyolojisi araştırılırken çok sayıda hastanın diabet yada glukoz tolerans bozukluğu tanısının ilk olarak gastroenteroloji kliniklerinde konulmasıdır. İkinci çıkarım ise sadece USG incelemesiyle YK tanısı konulan olgularda yapılan incelemelerin, olguların %93 'ünde YK etyolojisini belirlemiş olmasıdır. Yüksek oranda etyolojinin belirlenmesi, YK tanısında USG 'nin özgüllüğünün literatürde belirtildiği gibi oldukça yüksek olduğunu göstermektedir.