Journals / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2002 / Cilt: 8 - Sayı: 5
Prevalance and chracteristics of rickets among children aged 0-3 years
- Pages
- 613–616
- DOI
- —
Abstract
OBJECTIVE: Rickets, as a result of vitamin D deficiency or due to errors of metabolism of vitamin D, is still an important problem in our country. This study was planned to investigate the frequency of rickets among 0-3-years-old children seen in our hospital. MATERIAL AND METHODS: In this study, 551 children aged between 0-3 years admitted to our clinic with various complains were detected for the signs of rickets. RESULTS: Totaly 28 children (%5.1) 7 girls and 21 boys, had diagnosed as rickets. Patients were mostly younger than 1 year old (22/28) and 20 of them were admitted for their infections. Fifteen children (%53.6) classified as stage II and 13 of cases (%46.4) stage III rickets biochemically. Five of the cases had regular multivitamin use, although18 of the children had no vitamin use in their history. The causes of rickets among 28 children were nutritional in 26 children, vitamin D dependent in 1 and tyrosinemia type I in one child. CONCLUSION: Rickets is an on going problem in our capital city. Detecting vitamin D use in children, recommending vitamin D suplemantation, providing public medical information will reduce the prevalance of the rickets.
Özet
AMAÇ: Raşitizm ülkemiz için önemli sorunlardan birisi olup, çoğunlukla D vitamini eksikliğine ya da D vitamini metabolizmasındaki bozukluklara bağlı olarak gelişmektedir.Hastanemize başvuran 0-3 yaş grubundaki çocuklarda raşitizm sıklığını saptamak amacıyla bu çalışma planlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmada çeşitli nedenler ile kliniğimize başvuran, yaşları 0-3 yıl arasında olan 551 çocuk raşitizm bulgular açısından incelendi. BULGULAR: Yirmibiri erkek, 7'si kız, toplam 28 çocukta (%5.1) raşitizm saptandı. Raşitizmli olguların çoğunluğu (22/28) 1 yaş ve altındaydı ve 20 olgu enfeksiyon nedeni ile başvurmuştu. Onbeş olgu (%53.6) biyokimyasal olarak evre II, 13 olgu (%46.4) evre III raşitizm olarak değerlendirildi. Beş olgunun düzenli vitamin kullandığı, 18 olgunun ise hiç vitamin kullanmadığı belirtildi. Raşitizmli 28 olgunun 26'sı nutrisyonel, 1'i D vitaminine bağımlı, 1'i tirozinemi tip I sonucu gelişen raşitizm olarak değerlendirildi. SONUÇ: Ülkemizin başkentinde raşitizm halen süregiden sorunlardan birisidir. Çocuklarda vitamin D kullanımının sorgulanması, vitamin D desteğinin önerilmesi, halkın bilinçlendirilmesi raşitizm prevalansını azaltacaktır