Journals / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2003 / Cilt: 9 - Sayı: 6
Relation among Glycemia regulation, duration of diabetes and quality of life in patients with type 2 diabetes mellitus
- Pages
- 670–674
- DOI
- —
Abstract
Objective: The aim of this study is to investigate the relation among glycemia regulation, duration of diabetes and quality of life in patients with type 2 Diabetes Mellitus. Material and Method: Participants in this study were consist of 108 patients with Type 2 Diabetes Mellitus who appealed to Merzifon Air Hospital Diabetes Clinic. They were given Quality of Life Scale (WHOQOL-BREF) by psychologist via face to face procedure. Following glycemia, HbA1C, body mass index (BMI), cholesterol and triglycéride levels were measured and then investigated relation among quality of life scores (total score, whole health, physical health, psychological health, social relations and environmental relation), glycemia regulation, duration of diabetes and antidiabetic drugs. Results: Participants in this study were consist of 108 patients with Type 2 Diabetes Mellitus (68 female / 40 male, mean age: 60.54±10.33). The results of this study represent each parameter as follow, consecutively; mean duration of diabetes, BMI, HbA1C, glycemia, cholesterol and triglycéride were 7.07±6.17 year, 31.18+3.83 kg/m2, 7.62±1.56%, 166.56±47.03 mg/dl, 208.79±44.19 mg/dl, 142.92±66.27 mg/dl. The results showed that correlations between duration of diabetes and quality of life total score (r: 0.129, p<0.01), physical health (r:0.129, p<0.01), psychological health (r.0.129, p<0.01), social relation (r:0.194, p<0.05) which are factors of WHOQOL-BREF were statistically significant. The results showed that correlations between diabetic complications and quality of life total score (r: 0.342, p<0.01), psychological health (r:0.245, p<0.05), social relation (r:0.298, p<0.05) which are factors of WHOQOL-BREF were statistically significant. However, there was no statistically significant among HbA1C antidiabetic drugs and quality of life. Conclusion: Results showed that as the duration of diabetes getting increase, quality of life getting poorer. There were no effects of glycemia regulation and antidiabetic drugs on quality of life. That's why, treatment plan should be manage according to psychiatry and geriatry professionals's opinions in patients with Type 2 Diabetes Mellitus who have duration of diabetes more.
Özet
Amaç: Tip 2 Diabetes Meilituslu hastalarda, glisemi regülasyonu, diabet yılı ve kullanılan antidiabetik tedavi 'ile yaşam kalitesi ölçeği arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza; Merzifon Hava Hastanesi Diabet polikliniğince takip edilen, Tip 2 diabetik hastalar dahil edildi. Tüm hastalara aynı psikolog tarafından yüzyüze görüşme yapılarak Yaşam Kalitesi Ölçeği (WHOQOL-BREF) uygulandı. Çalışmaya dahil edilen hastaların açlık glisemi, glikolize hemoglobin (HbA1C), vücut kitle indeksi (VKi), kolesterol ve trigliserid değerleri ölçülerek, yaşam kalitesi skorları (yaşam kalitesi toplam skoru ve bunu oluşturan; genel sağlık, fiziksel sağlık, psikolojik sağlık, sosyal ilişkiler, çevresel alanla ilişki altgrupları) ölçüldü ve glisemi regülasyonu, diabet yılı ve kullanılan antidiabetik tedavi ile aralarındaki ilişki incelendi. Bulgular: Çalışmaya 108 Tip 2 diabetik hasta (68 kadın/40 erkek, ortalama yaş: 60.54±10.33) dahil edildi. Hastaların ortalama diabet yılı, VKi, HbA1C, glisemi, kolesterol ve trigliserid düzeyleri sırasıyla; 7.Ö7±6.17 yıl, 31.18±3.83 kg/m2, %7.62±1.56, 166.56±47.03 mg/dl, 208.79±44.19 mg/dl, 142.92±66.27 mg/dl idi. Diabet yılı ile yaşam kalitesi toplam skoru (r: -0.129, p<0.01), fiziksel sağlık (r:-0.129, p<0.01), psikolojik sağlık (r: -0.129, p<0.01), sosyal ilişkiler altgrubu (r: -0.194, p<0.05) arasında anlamlı derecede korelasyon mevcuttu. Diabet komplikasyonları ile yaşam kalitesi toplam skoru (r: 0.342, p<0.01), psikolojik sağlık (r: 0.245, p<0.05), sosyal ilişkiler altgrubu (r: 0.298, p<0.05) arasında da anlamlı derecede korelasyon mevcuttu. HbA1C ve kullanılan antidiabetik tedavi ile yaşam kalitesi toplam skoru ve alt grup skorları arasında istatistiki anlamlı korelasyon saptanmadı. Sonuç: Tip 2 diabetik hastaların özellikle diabet yılının artışı ile yaşam kaliteleri bozulmaktadır. Glisemi regülasyonu ve kullanılan antidiabetik tedavinin şekli, yaşam kalitelerini etkilememektedir. Bu nedenle de, diabet yılı ileri olan Tip 2 diabetik hastaların tedavileri planlanırken psikiyatri ve geriatri uzmanlarının da görüşlerinin alınmasının uygun olacağı kanaatindeyiz.