Meme kanserli kadınlarda psikolojik stres: Remisyon ve tedavide

Abstract

Purpose: There is considerable evidence suggesting that patients suffer from psychological distress associated with breast cancer. The aim of this study is to evaluate psychological distress during different phases of breast cancer. Patients and Methods: Participants were recruited from the patients who were in treatment and in remission phases of breast cancer. In treatment group 40 and in remission group 40 patients were interviewed. All the pa tients in treatment group had been underwent unilateral mastectomy, chemotherapy and radiotherapy. Sociodemographic variables were recorded. Beck Anxiety and Depression Inventories, Brief Symptom Inventory were ad ministered. All patients were assesed with SCID-I. Results: There were no statistically significant difference in regard to their de- mographic features between treatment and remission phase. Duration of the disease was significantly higher in remission phase. Anxiety and depression level were higher in remission group while diagnosis of one of axis I disorder was higher in treatment group. Analysis of covariance was conducted for purfying effect of longer duration of disease. Significance in anxiety scores disappeared. Conclusion: Psychological distress were similar in two phase of the disease. Duration of time the patients suffer from cancer was found to be important ir relevant to phase of the disease. These data would have implications to psycho logical distress of breast cancer patients both in treatment and remission phase.

Özet

Amaç: Meme kanserli hastaların psikolojik stresten yakındıklarına dair önem li kanıtlar mevcuttur. Bu çalışmanın amacı meme kanserinin farklı aşamala rında psikolojik stresi değerlendirmektir. Hastalar ve Yöntem: Katılımcılar meme kanserinin tedavi ve remisyon aşama sında olan hastalardan oluşturulmuştur. Tedavi grubunda 40, remisyon gru bunda 40 hasta ile görüşülmüştür. Tedavi grubundaki tüm hastalar unilateral mastektomi, kemoterapi ve radyoterapi almıştır. Sosyodemografik değişken ler kaydedilmiştir. Beck Anksiyete ve Depresyon envanteri, Kısa semptom en vanteri uygulanmıştır. Tüm hastalar SCID-I ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Tedavi ve remisyon grubu arasında demografik özellikler açısından anlamlı fark yoktur. Remisyon grubunda hastalık süresi anlamlı uzundur. Ank siyete ve depresyon şiddeti remisyon grubunda yüksek iken tedavi grubunda herhangi bir eksen I tanısı daha yüksektir. Uzun hastalık süresini arındırmak için kovarians analizi yapılmış, anksiyetedeki anlamlı fark ortadan kalkmıştır. Sonuç: Psikolojik stres hastalığın her iki fazında benzerdir. Kanser hastalığı ile geçen süre hastalığın safhasından bağımsız olarak önemli bulunmuştur. Bu bilgi hem tedavi hem de remisyon safhasında meme kanseri hastalarındaki psikolojik stres açısından çıkarımlar sağlayacaktır.