ARTImcI DEğİL YAPBozcU ARTImcILIK: TüRKİYE’DE öğRENcİ SEÇmE vE YERLEşTİRmE PoLİTİKASI KARARLARI

Abstract

Bu çalışmada, Türkiye’de yükseköğretimde ve ortaöğretimde öğrenci seçme ve yerleştirme politikalarındaki kararların alınma şeklinin ve politika türünün analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bunun için öncelikle kamu politikası disiplinindeki artımcılık kuramı tanıtılmış ve artımcı kuramdaki politika analiz ikiliği tartışılmıştır. Daha sonra öğrenci seçme ve yerleştirme politikalarında alınan kararların son onlu yıllardaki seyri incelenmiş ve bu kararların nasıl alındığı keşfedilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonunda Türkiye’de seçme ve yerleştirme politikalarının ve politika kararlarının artımcı bir yaklaşımla alındığı, planlamacı ve rasyonel karar verme sürecinden uzaklaşıldığı görülmüştür. Üstelik bu artımcı yaklaşım politika sorununa bir kazanım sağlamaktan çok, yapbozcu bir görünüm sergilemektedir. Politika/Analiz ikiliği ekseninde değerlendirildiğinde, ortaöğretimdeki politikaların artımcılığın analiz yönüne daha yakın durduğu; yükseköğretimdeki politikaların ise bir politika tercihi olarak belirleyici artımcılıkla kesiştiği sonucuna varılmıştır

Özet

Bu çalışmada, Türkiye'de yükseköğretimde ve ortaöğretimde öğrenci seçme ve yerleştirme politikalarındaki kararların alınma şeklinin ve politika türünün analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bunun için öncelikle kamu politikası disiplinindeki artımcılık kuramı tanıtılmış ve artımcı kuramdaki politika analiz ikiliği tartışılmıştır. Daha sonra öğrenci seçme ve yerleştirme politikalarında alınan kararların son onlu yıllardaki seyri incelenmiş ve bu kararların nasıl alındığı keşfedilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonunda Türkiye'de seçme ve yerleştirme politikalarının ve politika kararlarının artımcı bir yaklaşımla alındığı, planlamacı ve rasyonel karar verme sürecinden uzaklaşıldığı görülmüştür. Üstelik bu artımcı yaklaşım politika sorununa bir kazanım sağlamaktan çok, yapbozcu bir görünüm sergilemektedir. Politika/Analiz ikiliği ekseninde değerlendirildiğinde, ortaöğretimdeki politikaların artımcılığın analiz yönüne daha yakın durduğu; yükseköğretimdeki politikaların ise bir politika tercihi olarak belirleyici artımcılıkla kesiştiği sonucuna varılmıştır