A DIFFERENT APPROACH TO PLANNING DISCUSSIONS: TO THINK PLAN-NING IN TERMS OF HUMAN

PLANLAMA TARTIŞMALARINA FARKLI BİR YAKLAŞIM: PLANLAMAYI İNSAN ÜZERİNDEN DÜŞÜNMEK

Abstract

The concept of planning has been the subject of numerous studies in the acade-mic field. In these studies, the concept is addressed both structurally and functi-onally and discussions on concepts are mostly carried out on the basis of organi-zation and state. The handling of the concept in this way actually deprives the human. In other words, in the texts that are highlighted in the planning “human” is positioned in the sense of being a member of the organization/state or the society as members, citizens, customers, bureaucrats and even as a customer on the basis of changing planning quality. This situation leads to the fact that the relationship between people - is far from the subject identity -and planning has been overlooked. However, in a plain sense, planning work on any subject wit-hout considering the questions such as “why”, “when” and “how” will be in-complete. In other words, human is not just about objectivity; must be foregro-unded by the nature of the subject. In this context, it is necessary to think about the idea of planning/planning for starting the human being as a human being away from the habits that have spread throughout the public administration. Thus the plannig will be rescued from technical and political boundaries to some extent.

Özet

Planlama kavramı akademik alanyazında çok sayıda çalışmaya konu olmuştur. Bu çalışmalarda kavram hem yapısal hem de işlevsel yönleriyle ele alınmakta ve tar-tışmalar çoğunlukla örgüt/devlet temelli sürdürülmektedir. Kavramın bu şekilde ele alınması tartışmaların insandan kopuk bir şekilde yürütülmesine yol açmak-tadır. Bir başka deyişle planlama konulu metinlerde “insan”, örgütün/devletin veya modern toplumun bir mensubu olma niteliğiyle üye, vatandaş, bürokrat ve hatta değişen planlama niteliğine bağlı olarak müşteri kimlikleriyle konumlandı-rılmaktadır. Bu durum, “insan”ın söz konusu kimliklerinden uzak olarak -salt ha-liyle- yalnızca “insan” olma vasfı üzerinden “planlama” ile kurduğu ilişkinin göz-den kaçırılmasına sebep olmaktadır. Oysa “insan”ın neden planladığı, ne zaman planladığı ve nasıl planladığı gibi sorular üzerinde düşünülmeden herhangi bir ko-nuya ilişkin yapılan planlama çalışmaları eksik kalacaktır. Eş deyişle, alanyazında insan sadece nesne özelliği ile değil; özne niteliğiyle de ön plana çıkarılmalıdır. Bu bağlamda, kamu yönetimi alanındaki çalışmaların geneline sirayet etmiş olan alışkanlıklardan uzaklaşılarak insanın insan olarak adlandırıldığı plan/planlama fikri üzerinde düşünmek gerekmektedir. Böylece planlama teknik ve politik sınır-larından bir nebze de olsa kurtarılmış olacaktır.