ELISTIST PHILOSOPHY AND ESOTERIC DICTATORSHIP: A DEBATE IN THE CASE OF LEO STRAUSS

ELİTİST FELSEFE VE EZOTERİK DİKTATÖRLÜK: LEO STRAUSS ÖZELİNDE BİR TARTIŞMA

Abstract

After 2003, Leo Strauss has become a prominent political philosoper in popular media and academy due to the controversial and polemical articles. The reason for the increase in both public and academic attention to Strauss is the alleged influence of Strauss over the elits governing the USA.’s foreign and security policies. In this context, this attention has provoked an intense and lively debate which addresses Strauss’s understanding of classical political philosophy and his views on esoterism. In this study, we are going to analyze the basic elements of the debate on Strauss’s esoterism and tyranny. The first part of the paper presents the general framework of the debates on Strauss. In the second part, the basic arguments of the critics claiming the existence of (esoteric) tyrannical elements in Strauss’s political philosophy is to be presented. In the last part, we offer a critical analysis of the claims viewing Strauss philosophy as being motivated by the tyrannical elements. The article claims that Strauss’s political philosophy does not contain an esoteric tyrannical teaching.

Özet

Strauss 2000’li yıllardan itibaren popüler basında ve akademide, üzerine çok söz söylenen bir akademik figür haline gelmiştir. Bu ilgi artışının sebebi, Strauss’un gizli bir tiranlık öğretisi savunduğu ve bu öğretinin ABD’nin dış politika ve güvenlik elitlerinde mühim bir tesir oluşturduğu iddiasıdır. Bu noktada, Strauss’un özellikle ezoterizm hakkındaki görüşleri ve klasiklere dönüşü savunan politika felsefesi, yoğun bir şekilde incelenmiş ve tartışılmaya başlanmıştır. Makalede, Strauss’un felsefesi, tiranlık ve ezoterizm üçgeninde şekillenen bu tartışmaların ana hatları verilecektir. Birinci bölümde bu tartışmaların genel çerçevesi ortaya konmuştur. İkinci bölümde, Strauss’un ezoterizmden ne anladığı açıklanmış ve Strauss’a yönelik tiranlık eleştirilerin ana hatları gösterilmiştir. Üçüncü bölümde, bu eleştirilerin genel bir değerlendirilmesi sunulmuştur. Makale, Strauss’un politika felsefesinin, gizli bir diktatörlük ve tiranlık savunusu ihtiva etmediğini iddia etmektedir.