Journals / Marmara Pharmaceutical Journal / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 1
Determination of side effects and medication adherence in major depression patients utilized antidepressants
- Pages
- 177–182
- DOI
- —
Abstract
The aim of the study is to determine side effects, and medication adherence in patients who were diagnosed with major depression utilized antidepressants. This study was conducted in outpatient psychiatry clinic between February 2013 and May 2013. ‘toronto Side Effects Scale’ and 4-item Morisky-greenlevine Medication adherence Scale were evaluated. Fifty-six major depression patients (mean of age: 40.82 ± 14.28 years old; male/female: 13/43) were included in this study. Patients were treated with escitalopram (46.4%), sertraline (26.8%), venlafaxine (10.7%), citalopram (8.9%) and paroxetine (7.1%). The most common side effects that patients reported were drowsiness/ daytime somnolence (57.1%), dry mouth (46.4%) and increased sleep (46.4%), increased appetite (37.5%) and malaise or fatigue (30.4%). The most severity side effects that patients experienced were drowsiness/ daytime somnolence (25%), increased sleep (19.6%) and decreased libido (14.3%). Only fifteen (26.8%) patients were found high adherent to their medication. It was concluded that although the frequency and severity of side effects have been found high, the percentage of patients’ medication adherence has been obtained low. Patient education and monitoring regarding side effects and medication adherence providing by pharmacists would be contributed to prevent possible drug induced problems in these patients besides the routine services they are taken from outpatient clinic.
Özet
Bu çalışmanın amacı, antidepresan kullanan majör depresyon hastalarında yan etkilerin ve hasta uyuncunun değerlendirilmesidir. Çalışma Şubat-Mayıs 2013 tarihleri arasında bir psikiyatri polikliniğinde yürütülmüştür. yan etkilerin tespiti için “toronto yan Etki Ölçeği”, tedaviye uyuncun belirlenmesi için ise “Morisky green levine uyunç Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışma 56 majör depresyon tanısı alan hasta ile (yaş ortalaması: 40,82 ± 14,28; erkek/kadın: 13/43) tamamlanmıştır. Hastalar depresyon tedavisi için essitalopram (% 46,4), sertralin (% 26,8), venlafaksin (% 10,7), sitalopram (% 8,9) ve paroksetin (%7,1) kullanmaktaydı. Hastaların en yaygın bildirdiği yan etkilerin sersemlik/gündüz uykuya eğilim (% 57,1), ağız kuruluğu (% 46,4), uykuda artış (% 46,4), iştah artması (% 37,5) ve halsizlik veya yorgunluk (% 30,4) olduğu tespit edilmiştir. Hastaların yaşadıkları bu yan etkiler şiddet derecesine göre değerlendirildiğinde ilk sıraları sersemlik/ gündüz uykuya eğilim (% 25,0), uykuda artış (% 19,6) ve libido azalması (% 14,3) yan etkilerinin aldığı gözlenmiştir. Çalışmaya katılan hastaların sadece % 26,8’inin ilaçlarına uyunç oranlarının yüksek olduğu saptanmıştır. antidepresan kullanan hastalarda görülen yan etki sıklığının ve şiddetinin yüksek olduğu ve ayrıca hastaların ilaç uyunç oranlarının düşük olduğu sonucuna varılmıştır. Bu hastaların poliklinikten aldıkları rutin hizmetin yanısıra eczacılar tarafından yan etkiler ve uyunç konusunda eğitilmeleri ve izlenmeleri, ilaç kaynaklı olası sorunların önüne geçilmesine katkı sağlayacaktır.