Influence of Body Condition Score and Ultrasound-Determined Thickness of Body Fat Deposit in Holstein-Friesian Cows on the Risk of Lameness Developing

Siyah-Alaca İneklerde Vücut Kondisyon Skoru ve Ultrasonla Belirlenmiş Vücut Yağ Katmanı Kalınlığının Topallık Gelişme Riski Üzerine Etkisi

Milenko STEVAN?EVI?,Smolec OZREN,Plamen TROJA?ANEC,Stanko BOBO?,Bojan TOHOLJ,Marko CINCOVI?,Mimi RISTEVSKI

Abstract

The aim of this study was to examine the correlations between ultrasound measurement of thickness of fat over the tuber ischiadicum (TFT), body condition scoring (BCS) and the risk of lameness developing in holstein-Friesian dairy cows. The 100 cows were enrolled from a population of dry cows on one farm. TFT was measured with ultrasound, and BCS and locomotion score were determined during lactation. Of the 100 cows, 31% developed lameness during lactation. The highest proportion of lame cows was in cows with BCS>=4.25 (66.7%). The risk of lameness developing was higher in cows with BCS>=4.25 (OR=7) and <=3.25 (OR=2) than in cows with optimal BCS=3.75. Cows in the lower TFT quartile had a higher proportion of lameness, but not those in the upper quartile. TFT may have some value as a predictor of lameness in thin cows. The best prediction of lameness in both fat and thin cows (ROCAUC=0.8725, P<0.01) occurred when both BCS and TFT values were used together. The risk of developing lameness was positively correlated with BCS, negatively correlated with TFT and negatively correlated with their interaction. For fat cows, BCS assessment is a suitably strong predictor of lameness. In normal or thin cows, lameness prediction required the combination of both BCS and TFT measurements.

Özet

Bu çalışmanın amacı, Siyah-Alaca süt ineklerinin tuber ischiadicum üzerindeki yağ kalınlığının (TFT) ultrasonla ölçümü, vücut kondisyonu skorlama (BCS) ve topallık gelişme riski arasındaki korelasyonu incelemekti. Bir çiftlikteki kurudaki inek popülasyonundan 100 baş inek kaydedildi. TFT ultrason ile ölçülürken, BCS ve hareket puanı emzirme döneminde belirlendi. Yüz baş ineğin %31'inde laktasyon döneminde topallık gelişti. En yüksek topal inek oranı BCS>=4.25 (%66.7) ineklerde oldu. Topallık gelişme riski, BCS=3.75 optimum olan ineklere kıyasla BCS >=4.25 (OR=7) ve <=3.25 (OR=) olan ineklerde daha yüksekti. Daha düşük TFT çeyrekli inekler, daha yüksek çeyreğe göre daha yüksek bir topallık oranına sahipti. Zayıf ineklerdeki TFT topallığın göstergesi olarak belli bir değere sahip olabilir. hem yağlı hem de zayıf ineklerdeki topallığın en iyi tahmini (ROCAUC=0.8725, P<0.01), BCS ve TFT değerleri her ikisi birlikte kullanıldığı zaman oluştu. Topallığa yakalanma riski BCS ile pozitif, TFT ile negatif ve bunların etkileşimi ile de negatif korelasyonlu idi. Yağlı inekler için, BCS tayini topallığın uygun şekilde güçlü bir göstergesidir. Normal veya zayıf ineklerde ise, topallık tahmini hem BCS hem de TFT ölçümlerinin kombinasyonunu gerektirdi.