MAKING A CRITIQUE OF THE JUSTIFICATIONS OF SECULARISM

Abstract

Justifications of secularism rely on the arguments that the laws and the policies addressing to the generality of the public must be the product of consensus among the people that develop through public reason, practical wisdom, conclusions of science and such objective methods and results, and that the religion does not qualify like any of these because the religion is subjective, unverifiable and authoritarian. Such views are criticized in this article with the arguments that the modern democratic regimes don’t oblige public consensus in the production of laws and policies, that it wasn’t religion but rationalism and materialism that fed the most horrible human catastrophes of the last few centuries, that secularism suffers from an explicit Protestant bias, that religion has historically been a highly humanist and democratic institution, and that removal of religion from the public space violates the freedom of belief as a basic human right

Özet

Laikliğin gerekçeleri halkın genelliliğine hitap eden yasa ve icraatların kamu aklı, pratik bilgelik, bilimsel bulgular ve bu tarz objektif yöntem ve sonuçlar doğrultusunda şekillenen bir fikir birliğinin ürünü olması gerektiği ve dinin bu yöntem ve sonuçlar arasında yer almadığı çünkü dinin öznel, doğrulanamaz ve otoriter olduğu argümanlarına dayanır. Bu makalede bu tarz görüşler modern demokratik rejimlerin yasa ve icraatların benimsenmesinde fikir birliği gibi bir şart aramadığı, son birkaç yılda yaşanan insani felaketlerin dinden değil bilakis rasyonalist ve materyalist düşünce akımlarından beslenen olay ve hareketlerin sonucu olduğu, laiklik kavramının Protestan eğilimli bir dünya görüşünün ürünü olduğu, dinin tarihi bir perspektifle oldukça hümanist ve demokratik bir kurum olduğu ve dinin kamusal alandan çıkarılmasının temel bir insan hakkı olarak inanç özgürlüğüne aykırı olduğu argümanlarıyla eleştirilmektedir