Anterior vs hybrid posterior instrumentation in the treatment of adolescent idiopathic scoliosis with lenke type I curves

Lenke tip I adölesan idiyopatik skolyozun tedavisinde anterior ve hibrid posterior enstrümantasyon yöntemlerinin karşılaştırılması

Abstract

Significant correction can be achieved through both anterior and posterior instrumented spinal fusion in the treatment of adolescent idiopathic scoliosis. However, there are only a few studies comparing two methods applied to similar curves. Radiographic and medical records of 40 patients treated by either anterior or posterior instrumented spinal fusion for Lenke I type curves were reviewed. 20 patients underwent anterior surgery at an average age of 14.4 years and 20 others underwent posterior surgery at an average age of 15.4 years. Standing AP and lateral roentgenograms were evaluated. Frontal and sagittal Cobb angles, apical vertebral transposition (AVT), apical vertebral rotation (AVR), C7-CVSL shift, trunk shift and number of fused segments were compared. Changes in scoliosis correction parameters were compared using student’s ttest. Two groups were similar regarding age, gender, magnitude and flexibility of curves. Preoperative average coronal curve of 55.2±9.3˚ was corrected to 18.7˚ ± 9.8˚ (66 % correction) in the anterior group while average coronal curve of 60.6˚ ± 9.8˚ was corrected to 25.6˚ ± 8.5˚ (57 % correction) in the posterior group (p<0.05). Correction of trunk shift and AVR was also significantly better in the ASF group. The number of fused segments were 7.4 in the anterior and 9.1 in the posterior group. No significant difference was observed regarding the thoracic kyphosis, AVT and C7-CVSL shift. No pseudoarthrosis occured in either group. Anterior instrumented spinal fusion provided better correction of coronal curve, apical vertebral rotation and trunk shift through fusion of lesser segments.

Özet

Adölesan idiyopatik skolyoz tedavisinde, gerek anterior, gerekse posterior enstrümante spinal füzyon yöntemleriyle anlamlı düzelmeler elde edilebilmektedir. Ancak, her iki yöntemin benzer eğrilikler üzerinde uygulamalarını karşılaştıran çalışmalar çok az sayıdadır. Bu çalışmada anterior veya posterior spinal füzyon yöntemiyle tedavi edilen Lenke Tip I eğriliğe sahip 40 hastanın radyografik ve tıbbi kayıtları incelenmiş ve bu iki grubun sonuçlarını karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışmadaki 20 hasta ortalama 14.4 yaşında iken anterior, diğer 20 hasta ise ortalama 15.4 yaşında iken posterior spinal füzyon yöntemiyle tedavi edilmiştir. Frontal ve sagital Cobb açıları, apikal vertebra transpozisyonu (AVT), apikal vertebra rotasyonu (AVR), C7-CSVL sapması, gövde kayması (GK), füzyon yapılan seviye sayıları karşılaştırılmıştır. İki grup arasında skolyoz düzelme parametrelerindeki değişiklikler student-t testi ile değerlendirilmiştir. İki grup arasında yaş, cinsiyet, eğriliklerin derecesi ve esneklikleri bakımından istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır. Anterior grupta ameliyat öncesi ortalama 55.2˚ ± 9.3˚’lik koronal eğrilik, ameliyat sonrası 18.7˚ ± 9.8˚ (% 66)’ye düzelirken, posterior grupta ortalama 60.6˚ ± 9.8˚’lik eğriliğin 25.6˚ ± 8.5˚ (% 57)’ye düzeldiği belirlenmiştir. (p<0.05). Gövde kayması ve AVR’nun anterior grupta anlamlı olarak daha iyi düzeldiği tespit edilmiştir. Füzyona uğratılan seviye sayısının anterior ve posterior gruplarda sırasıyla 7.4 ve 9.1 olduğu belirlenmiştir. Torasik kifoz, AVT, C7-CSVL sapması değerlerinde anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Her iki grupta da psödoartroz izlenmemiştir. Bu çalışmanın verileri ışığı altında, anterior enstrümante spinal füzyon yöntemiyle daha az segmentin füzyone edilerek koronal eğrilik, apikal vertebra rotasyonu ve gövde kaymasının daha etkili olarak düzeltilebildiği sonucuna varılmıştır