Journals / Journal of Turkish Spinal Surgery / 2008 / Cilt: 19 - Sayı: 1
The evaluation of the clinical results of the patients with spinal tuberculosis
- Pages
- 13–22
- DOI
- —
Abstract
Recently, cases with tuberculosis were seen increasingly in our country. Consequently, spinal tuberculosis was also increased. In the current study, we evaluated that development of deformity and neurological recovery of patients with spinal tuberculosis diagnosed by clinical, radiological and laboratory findings. The 41 patients (20 female, 21 male) with spinal tuberculosis; their mean age was 29 years (range 18-80 years) and follow-up duration was average 40 months (range 1-36 months) were retrospectively reviewed. Four cases were treated conservatively with antituberculosis medication plus ambulatuar treatment with plaster of paris jacket for 6 months. Thirty-seven cases were treated with surgically; 32 of them were taken antituberculosis drug therapy together with anterior radical debridman with anterior fusion and 5 patients were treated with posterior fusion plus instrumantation in addition to previous therapy. Neurological status of the patients at pre- and post-treatment were considered based on Frankel neurological staging while kyphotic deformities were evaluated by using measurement of local kyphosis angle and sagittal indexes. Although 29 of 41 patients had neurological deficit before the treatment; 26 of them (89.6%) were completely improved whereas 3 patients (10.4%) were seen improvement only one grade according to Frankel staging at the last follow-up visit. Baseline sagittal indexes were mean 19±5° in the patients treated conservatively whereas it was 23±3° at last follow-up. Improvement on sagittal index was 71% in patients who were treated with only anterior intervention while it was 83% in patients who were performed anterior plus posterior combined intervention. None of the patients had complication needed additional surgical procedure and recurrence. The results showed that effectiveness and type of treatment procedures which was applied in addition to chemotherapy spinal tuberculosis were associated with age of patient, amount of involved vertebra and abscess presence which can be caused neurological deficit.
Özet
Tüberküloz olguları son yıllarda ülkemizde tekrar artan miktarlarda görülmeye başlamıştır. Buna paralel olarak omurga tüberkülozu olguları da artmaktadır. Bu çalışmada klinik, radyolojik ve laboratuar yöntemleri ile omurga tüberkülozu tanısı konarak tedavi edilen 41 olgunun deformite gelişimi ve nörolojik iyileşmeleri değerlendirilmiştir. Olguların 21 tanesi erkek, 20 tanesi kadındı. Hastaların ortalama yaşı 29 ve ortalama takip süresi 40 aydı. Olgulardan 4’ü konservatif (antitüberküloz ilaç tedavisi + 6 ay süreli alçı ceketi ile ambulatuvar tedavi), 37’si cerrahi olarak tedavi edildi. Cerrahi olarak tedavi edilen olgulardan 32’si antitüberküloz ilaç tedavisi ve anterior radikal debridman ve füzyon, 5’i antitüberküloz ilaç tedavisi ve anterior radikal debridman ve füzyon, posterior füzyon ve posterior enstrümantasyon ile tedavi edildiler. Olguların tedavi öncesinde ve takiplerde nörolojik durumları, Frankel nörolojik sınıflamasına göre, kifoz deformiteleri ise radyografilerde lokal kifoz açıları ve sagittal indeksleri ölçülerek değerlendirildi. Tedavi edilen 41 olgudan 29 tanesinde tedavi öncesi nörolojik defisit mevcuttu. Bunlardan 26’sında tespit edilen nörolojik defisit son takiplerinde tamamen iyileşti (%89,6). Ancak 3 olguda (%10,4) nörolojik durumunda bir basamak ilerleme elde edilmesine rağmen tam düzelme sağlanamadı. Konservatif olarak tedavi edilen olgularda sagittal indeksleri başlangıçta ortalama 19±5° iken son takiplerinde ortalama 23±3° idi. Sadece anterior girişim yapılan olgularda sagittal indekste ortalama %71, anterior ve posterior kombine girişim yapılan olgularda ortalama %83 düzelme elde edildi. Olguların hiçbirinde ek cerrahi girişimi gerektirecek komplikasyon gelişmedi. Olguların hiç birinde nüks görülmedi. Bu çalışmanın verileri ışığı altında omurga tüberkülozu tedavisinde kemoterapiye ek olarak uygulanan tedavilerin etkinliğinin, hastanın yaşı, omurganın tutulum miktarı ve nörolojik defisitin varlığı ile ilişkili olduğu görüşü elde edilmiştir.