The effects of interspinous wiring technique on the biomechanical properties of interspinous and supraspinous ligaments of the spine: An invitro study

İnterspinöz telleme yönteminin omurganın interspinöz ve supraspinöz ligamentlerinin biyomekanik özellikleri üzerine etkisi: İnvitro bir çalışma

Abstract

Several in vitro biomechanical studies about posterior ligaments of the spine performed. These studies showed that posterior ligaments of the spine support spinal stability and play an important role in restricting spinal motion. The aim of this study is to investigate the strength of interspinous wiring technique in mature sheep lumbar vertebraes in vitro. 24 sheep lumbar vertebraes divided into 3 groups as; posterior spinal ligaments intact, sacrified and fixed with interspinous wiring, and these groups tested biomechanically. Each 8 specimens compressed with testing machine and breaking forces were analyzed statistically. The resistance and changes for flexion forces saved in each groups. The mean forces at breaking point were 167,65 N in group 1, 66,36 N in group 2 and 242,87 N in group 3. The results demonstrated statistically significant difference between the groups (p<0,05). According to these datas, we thought that the fixation with interspinous cerclage wiring could support the resistance of spinal segment for flexion forces in ruptured posterior ligament complex of vertebraes.

Özet

Posterior ligaman kompleksi ile ilgili birçok invitro biomekanik inceleme yapılmıştır. Tüm bu incelemelerde, vertebra stabilitesinde posterior ligaman kompleksinin sağlamlığının önemli olduğu bildirilmiştir. Bu çalışmada, koyun vertebraları arasındaki interspinöz ligamanları sağlam ve yırtık olup telle bağlanmış olan grupları karşılaştırarak, interspinöz telleme yönteminin dayanıklılığı invitro olarak test edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla 24 koyun lomber vertebrası invitro olarak biyomekanik teste tabi tutulmuş, örnekler sağlam, posterior ligamanları sakrifiye edilmiş ve interspinöz bölgeden telleme tekniği ile tespit edilmiş grup olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Her grupta bulunan 8’er örnek test makinesi ile kompresyon testine tabi tutulmuş, kırılma güçleri saptanarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Her gruptaki fleksiyon güçlerine karşı direnç ve değişiklikler kaydedilmiştir. Kırılma noktasındaki güç 1. grupta ortalama 167,65 N, 2. grupta 66,36 N ve 3. grupta 242,87 N olarak saptanmıştır. Bu sonuçların birbirinden istatisitiksel olarak anlamlı olacak şekilde farklı olduğu belirlenmiştir

Keywords: Servikal omurga,In vitro,Ortopedik fiksasyon araçları,Koyun,Kemik telleri,Biyomekanik,Kırık tespiti