Servikal fraktür dislokasyonda transpediküler vida fiksasyonu: İki yıllık deneyim

Transpedicular fixation in fracture-dislocations of the cervical spine: Two years' experience

Abstract

Object: Transpedicular fixation technique, by means of anterior or posterior approaches, is known to be a biomechanically stronger method in cervical fracture-dislocation. Pedicle axis views are obtained using fluoroscopy to match the screw entry point with pedicle orientation and to report the clinical results and safety of cervical pedicle screw fixation (CPSF) in patients treated for unstable cervical fracture -dislocation. Methods: Post-operative malposition of the transpedicular screws of the 52 pedicles of the 12 patients who have been operated due to trauma were investigated. Fixation was performed between C3 and C7, and iliac wing and lamina were used as autograft for fusion. Results: Eight of the cases were male, while four were female. The average age of the patients was 40.9 (34-65). 12 of the cases had trauma; 4 had unilateral, 8 had bilateral fracture dislocation. Five of these were at the C5-C6 segment, four in C6-7 segment, while the other three were at the C6-C7 segment. In the postoperative computed tomography (CT) scans, the applied screw was observed to have directly penetrated into the vertebral foramen in only one (1.9 %) pedicle during the fixation process; however, the blood circulation appeared normal in angiography. In terms of screw-pedicle relations, the screws were at their correct places in 45 pedicles (86.5 %), while non-critical pedicular lateral orientation was detected in 3 (5.7 %), and medial orientation in another 4 pedicles (7.6 %). The cases were followed up for a total of 14 to 31 months (24.7). Solid posterior bone fusion was achieved in all, there is no morbidity or mortality in this series. Conclusion: Use of the CPSF provides a very strong three column stabilization but also carries a high risk of vascular injury without nerve damage. Postoperative CT scanning showed major breach in one pedicle (1.9 %) and minor breach in 7 pedicles (13.2 %) of 52 screws that had perforated the pedicle. CPSF can be performed in a one stage posterior procedure without the need of anterior surgery in trauma patients.

Özet

Amaç: Anterior ya da posterior yaklaşımla transpediküler fiksasyon tekniği servikal kırıklıçıkıkta biyomekanik olarak kuvvetli bir metot olarak bilinmektedir. Bu çalışmada pedikül aksları, vida giriş noktalarının pedikül oryantasyonu ile eşleştirilmesi amacıyla, floroskopi ile belirlenmiş, instabil servikal kırıklıçıkık için pedikül vidası ile fiksasyon (PVF) yapılan hastalarda tekniğin klinik sonuçları ve güvenilirliği tartışılmıştır. Metot: Travma nedeniyle opere edilen 12 hastanın 52 pedikülüne takılan transpediküler vidaların postoperatif malpozisyonu araştırılmıştır. C3 ve C7 arası fiksasyon yapılmış ve iliak kanat ve laminalar füzyon için otogreft olarak kullanılmıştır. Sonuçlar: Hastaların sekizi erkek, dördü kadındı. Hastaların ortalama yaşı 40.9 idi (34-65). Vakaların 12'sinde neden travma idi; 4'ünde unilateral, 8'inde bilateral kırıklı-çıkık mevcuttu. Bunların beşi C5-C6 segmentinde, dördü C4-C5 segmentinde ve kalan üçü ise C6-C7 segmentindeydi. Postoperatif bilgisayarlı tomografi (BT) incelemelerinde, takılan vidanın direk olarak vertebral foramene penetrasyonu sadece bir vakada (% 1,9) görüldü; ancak anjiyografide kan akımı normaldi. Vida-pedikül ilişkisine bakıldığında, 45 pedikülde (% 86,5) vidalar doğru yerleşimde iken 3'ünde (% 5,7) kritik olmayan pediküler lateral oryantasyon ve 4'ünde (% 7,6) medial oryantasyon saptandı. Vakalar 14 ile 31 ay boyunca (ortalama 24.7 ay) takip edildi. Tümünde posterior kemik füzyon oluşurken, mortalite ya da morbidite oluşmadı. Sonuç: PVF kullanımı çok güçlü üç kolon stabilizasyonu sağlamakla beraber sinir hasarı olmaksızın vasküler hasar riski taşır. Postoperatif BT görüntülemelerinde yerleştirilen 52 vidanın bulunduğu bir pedikülde (%1,9) majör hasar ve yedi pedikülde ( %13,2) minör hasar tespit edildi. PVF travma hastalarında anterior cerrahiye ihtiyaç duyulmaksızın tek seanslık bir posterior cerrahi girişim olarak uygulanabilir.