Adölesan idiopatik skolyozda pedikül vidasına karşı hibrid sistem enstrumentasyonu ile posterior spinal düzeltme ve füzyonun karşılaştırması

Comparative analysis of pedicle screw versus hybrid rumentation in posterior spinal correction and fusion of adolescent idiopathic scoliosis

Onat ÜZÜMCÜGİL,Yunus ATICI,Kaddafi DUYMUŞ,Erhan ŞÜKÜR,Merter YALÇINKAYA,MURAT MERT,Mustafa CANİKOĞLU

Abstract

The aim of this study was to compare the results of pedicle screw versus hybrid instrumentation in posterior spinal correction and fusion of adolescent idiopathic scoliosis. For this purpose 19 females having adolescent idiopathic scoliosis that underwent posterior spinal fusion in our institute were included in this retrospective comparative study. 11 of 19 patients who were treated with posterior spinal fusion via pedicle screws formed Group I where the remaining 8 patients who were fused posterior via hybrid instrumentation formed Group II. The mean age at the operation time in Group I was 12 (range 10-13). The mean age in Group II was 12.5 (range 11-13). The average follow-up period was 43 months (range 22-71 months) in group I and 54.6 months (range 23-71 months) in Group II. All of the cases were classified according to the Lenke Classification System for idiopathic scoliosis preoperatively. At the preoperative, postoperative and last follow-up period the magnitudes of the curves in thoracic and lumbar regions were measured according to the Cobb method. Deviation in the sagittal plane, thoracic kyphosis and lumbar lordosis were also noted. The loss of blood during the procedures, pulmonary function tests and complications in the postoperative period were also evaluated. At the end the retrospective data of two groups underwent statistical analysis. There was not a significant difference between the parameters of both groups in terms of age, follow-up period, respiratory function tests, curve correction and correction durability, complications, thoracic kyphosis, and lumbar lordosis. The blood loss during the procedure in Group I was significantly higher than Group II (p<0.02). Additionally, even it was not significant according to the statistical analysis, the durability of lumbar curve correction in Group II deteriorated much more than Group I during the follow-up period which should be considered to be of value clinically. As a conclusion, both pedicle screw and hybrid posterior instrumentation in the surgical treatment of adolescent idiopathic scoliosis are valid and safe methods displaying similar clinical and radiographic results, but hybrid instrumentation causes significantly less bleeding during the procedure when compared with pedicle screw instrumentation respectively. Level of evidence: Retrospective comparative clinical trial, Level III

Özet

Bu çalışmada adölesan idiopatik skolyozun posterior spinal düzeltme ve füzyon işlemi ile tedavisinde kullanılan pedikül vidaları ile hibrid enstrümantasyonun sonuçları karşılaştırılmıştır. Geriye dönük ve karşılaştırmalı olan çalışmamıza adölesan idiopatik skolyoz nedeniyle posterior spinal füzyon uygulanmış 19 kadın hasta dâhil edildi. Posterior spinal füzyonun pedikül vidası ile sağlandığı 11 hasta Grup I; posterior füzyonun hibrid enstrümantasyon ile sağlandığı 8 hasta ise Grup II olarak adlandırıldı. Ameliyat esnasında ortalama yaş Grup I'de 12 yıl (dağılım 10-13), Grup II' de 12,5 yıl (dağılım 11-13) idi. Ortalama takip süresi Grup I'de 43 ay (dağılım 22-71 ay), Grup II'de 54,6 ay (dağılım 23-71) idi. Hastaların hepsi ameliyat öncesi dönemde idiopatik skolyoz için kullanılan Lenke Sınıflandırma Sistemi'ne göre sınıflandırıldı. Ameliyat öncesi, ameliyat sonrası erken dönem ve son poliklinik kontrollerinde torakal ve lomber bölgelerdeki eğriliklerin dereceleri Cobb metoduna göre ölçüldü. Sagital plandaki sapma miktarı, torakal kifoz ve lomber lordoz miktarları da not edildi. Ameliyat esnasındaki kan kaybı miktarı, solunum fonksiyon testleri ve ameliyat sonrası dönemdeki komplikasyonlar da ayrıca değerlendirildi. ‹ki gruptan geriye dönük olarak elde edilen bilgiler istatistiksel değerlendirmeye alındı. Yaş, takip süresi, solunum fonksiyon testi sonuçları, eğrilikteki düzelme miktarı ve bu düzeltmedeki devamlılık, komplikasyonlar, torakal kifoz ve lomber lordoz miktarları açısından iki grup arasında anlamlı fark tespit edilmedi. Grup I'de uygulanan ameliyattaki kan kaybı miktarının Grup II'deki kayıba göre anlamlı derecede fazla olduğu tespit edildi (p<0.02). Her ne kadar istatistiksel analize göre aradaki fark anlamlı olmasa da, klinik önemi olması açısından, Grup II'de elde edilen lomber eğrilikteki düzelme kaybının takip süresi boyunca Grup I' e göre daha fazla olduğu gözlendi. Sonuç olarak, adölesan idiopatik skolyozun cerrahi tedavisinde pedikül vidaları veya hibrid teknik ile elde edilen posterior enstrümantasyon yöntemleri geçerlilikleri olan, güvenilir, klinik ve radyografik olarak benzer sonuçların elde edilebildiği yöntemlerdir, ancak, pedikül vidası ile karşılaştırıldığında, hibrid enstrümantasyon yöntemi ameliyat esnasında belirgin olarak daha az kan kaybına neden olmaktadır.