Dejeneratif omurga cerrahisinde kan transfüzyonunu işaret eden faktörler

Abstract

Background and objectives: Spine surgery frequently needs allogenic blood transfusions to compensate for great blood loss. Autologous blood donations often are indicated to reduce homologous transfusion. In last decades interbody spinal fusion has gained popularity, being frequently performed in many spine procedures; nevertheless there are few studies evaluating the risk factors of additional blood transfusions in the postoperative course of degenerative spine surgery and no one concerning patients who underwent interbody fusion. Material and methods: In 15 consecutive months, in the same Department of spine surgery 40 different elective spine surgeries were performed, divided into four groups: laminectomy alone, laminectomy with an instrumented posterolateral fusion, laminectomy with an instrumented posterolateral and interbody fusion, extensive instrumented fusion. All patientsʼ surgery-related data were respectively recorded: patient age, gender, diagnosis, preoperative haemoglobin rate, autologous blood availability, number of spinal level decompressed and fused, duration of surgery, type of surgical procedure, and duration of hospital stay. These data were statistically analyzed to determine whether variables could determine higher risk of blood transfusion. Results and Discussion: In a univariate analysis of factors influencing the need of blood transfusion, no significant relationship was found with patient age or availability of autologous blood before surgery. Significant greater risk of blood transfusion was observed in the female, in case of low preoperative Hb rate, longer surgical times, multiple spinal level decompressed or fused and longer duration of hospital stay. Patients undergoing instrumented posterolateral fusion or extensive instrumented fusion are exposed to higher risk of blood transfusion too. Our linear multiple regression modeling showed that patientsʼ gender and increased number of levels decompressed and levels surgically fused were significant determinants of need of blood transfusion.

Özet

Giriş ve amaçlar: Omurga cerrahisinde yüksek oranda kan kaybını dengelemek için sıklıkla allojen kan transfüzyonu kullanılır. Bu gereksinimi azaltmak için de otolog kan toplanması kullanılabilir. Son yıllarda birçok vertebra ameliyatında interbody füzyon teknikleri kullanılmakla birlikte, dejeneratif omurga cerrahisinde, özellikle de interbody füzyonlarla kan kaybı ve önlenmesi konusunda herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Materyal ve metod: On beş ayda bir omurga merkezinde gerçekleştirilmiş olan kırık birbirini izleyen cerrahi çalışmaya alındı ve dört grupta incelendi; laminektomi, laminektomi ve enstrümante posterolateral füzyon, laminektomi ve enstrümante posterolateral ve interbody füzyon, geniş enstrümante füzyon. Tüm hastaların verileri toplandı; yaş, cinsiyet, tanı, preoperatif hemoglobin düzeyi, otolog kan kullanımı, dekompresyon ve füzyon uygulanan seviye sayısı, cerrahi süresi, cerrahi tipi, hastanede kalış süresi. Bu veriler hangi parametrelerin allojen kan transfüzyonu konusunda belirleyici olabileceği açısından incelendi. Sonuçlar ve tartışma: Tek değişkenli analiz ile, hasta yaşı veya otolog kan bulundurulması ile transfüzyon arasında anlamlı bir ilişki bulunamadı. Kadınlarda, düşük preoperatif Hb düzeyi olan hastalarda, uzun cerrahi girişimlerde, çok seviyede uygulanan cerrahilerde ve hastanede uzun kalan hastalarda transfüzyon olasılığının anlamlı olarak yüksek olduğu görüldü. Posterior enstrümante füzyon ve geniş enstrümante füzyon hastalarının da anlamlı olarak yüksek transfüzyon almış oldukları saptandı. Çoklu lineer regresyon modellemesi cinsiyet ve cerrahi uygulanan seviye sayısının kan transfüzyonunun belirleyici faktörleri olduğunu gösterdi.