Yabancı dil olarak İngilizce öğrenen İranlı öğrencilerin toplumsal dil yetisi: Çok iyi bilinen reddetme stratejileri

Abstract

The current study investigated the extent to which Iranian learners of English as a foreign language (EFL) learners are sociolinguistically competent in performing the speech act of refusal. The data were elicited form a sample of 30 Iranian EFL learners, 15 males and 15 females, who responded to situations in a discourse completion task (DCT). The results indicated that the three most frequent refusal strategies are excuse, reason, explanation, nonperformative statement and statement of regret. The findings revealed the participants tendency toward positive and negative politeness in refusing. Regarding gender, Chi-square analyses revealed no significant differences between males and females in the use of both politeness strategies and refusal strategies. The refusal utterances were also rated by two native English speakers on a three-point politeness Likert scale (1: Polite, 2: Partially polite and 3: Impolite). The rating was that out of the 148 utterances (i.e., 82% of the entire sample of refusal utterances being 180 utterances), only 43 refusals, accounting for 29%, had been rated as Polite, with the remaining 105 utterances rated as either Partially polite or Impolite. The analysis of the content of the refusal semantic formulas included elements of both politeness and impoliteness. Elements that contributed to appropriacy included indirectness, certain syntactic and lexical structures, intensification, among others while the elements of impoliteness were length of the semantic formulas (both shortness and verbosity), lack of total redress, mitigation and politeness markers, among other things. In general, the participants were found to be in need of improvement in the appropriate realization of refusal

Özet

Bu çalışma, yabancı dil olarak İngilizce öğrenen İranlı dil öğrenicilerinin reddetme söz eylemini gerçekleştirmede toplumsal dil bilimde ne dereceye kadar yeterli oldukları araştırıldı. Bilgi durumlara söylev tamamlama görevleriyle yabancı dil olarak İngilizce öğrenen 15i erkek 15i kadın 30 İranlı öğrenci örnek grubundan temin edildi. Sonuçlar, en sık kullanılan 3 öğrenme stratejisinin mazeret, neden ve açıklama, yerine getirmeme durumu ve pişmanlık durumu olduğunu gösterdi. Bulgular, katılımcıların reddederken yakınsak ve uzaksak inceliğe eğilimlerinin olduğunu ortaya çıkardı. Cinsiyet hususunda ki kare analizi, nezaket ve reddetme stratejilerinin kullanımında kadınlar ve erkekler arasında kayda değer bir fark olmadığını gösterdi. Reddetme ifadeleri ayrıca anadili İngilizce olan iki kişi tarafından 3lü nezaket Likert ölçeğinde sınıflandırıldı. (1.Nazik, 2. Kısmen nazik, 3. Kaba). Oran, 148 ifadeden oluşuyordu. (örneğin reddetme ifadelerinin tüm örneğinin % 82si 180 ifadeye tekabül ediyor.), % 29u hesaba katarak sadece 43 reddediş nazik olarak değerlendirildi ve kalan 105 ifade ya kısmen nazik ya da kaba olarak değerlendirildi. Anlamsal reddetme deyimlerinin içeriği hem nezaket hem kabalık unsurlarını içerdi. Uygunluk düzeyine katkıda bulunan unsurlar, dolaylılık, belirli söz dilimsel ve sözlüksel yapıları, yoğunlaştırmayı içerirken, diğerleri arasında kabalık, anlamsal deyimler uzunluğu (kısalık ve fazlasıyla uzunluk) toplu düzeltme eksikliği, azaltma ve nezaket işaretleri diğer şeyler arasında. Genel olarak katılımcıların gerekli reddetme farkındalığında gelişime ihtiyacı olduğu kararına varıldı.