Abu Zekeriyah Ibn Mende and the Place of Hadith (ö. 512/1119)

Abstract

The reason why it was chosen as a subject is that Abu Zekeriyah Ibn Manda and hadithism have not been studied. In this study, Ibn Mende (ö. 512/1119)’s scientific personality and hadithism, the last member of the Ibn Mende dynasty, which has more than four hundred events in Isfahan, has been studied. Since the person can not think independently of the time frame he lived, he talked about the general political situation at the time of the introduction. Later on, he talked about topics such as his life, works, scientific personality, hadithism. Ibn Mende, who collected Islamic sciences from many scholars of his time, helped educate important scholars in addition to giving very useful works. Ibn Mende was evaluated as sika and sadûk by cerh and ta'dîl scholars. One of his important practices is to revive imla sessions which have come to the end. This situation can be regarded as a sign of the value he gives to the hadith. This article will reveal the position and signifiance of İbn Mende in hadith.

Özet

Konu olarak seçilmesinin sebebi Ebû Zekeriyâ İbn Mende (ö. 512/1119) ve hadisçiliği hakkında Diyanet Vakfı İslam Ansiklopesi haricinde Türkiye’de herhangi bir çalışma yapılmamasıdır. Bu çalışmada, etkinliği İsfahan’da dört yüzyıla yakın devam eden İbn Mende sülalesinin bilinen en son halkası Ebû Zekeriyâ İbn Mende'nin ilmî kişiliği ve hadisçiliği ele alınacaktır. Kişi yaşadığı zaman diliminden bağımsız olarak düşünülemeyeceğinden konuya giriş sadedinde yaşadığı zamandaki İsfahan’ın genel siyasi durumu hakkında kısa bir bilgi verilmiştir. Daha sonra hayatı, eserleri, ilmî kişiliği, hadisçiliği gibi konulardan bahsedilmiştir. Zamanının pek çok âliminden İslamî ilimleri tahsil eden İbn Mende, çok faydalı eserler vermenin yanında önemli ilim adamlarının yetişmesine yardımcı olmuştur. İbn Mende cerh ve ta’dîl uleması tarafından sika ve sadûk olarak değerlendirilmiştir. Onun önemli uygulamalarından birisi de sona ermeye yüz tutmuş olan imlâ meclislerini diriltmesidir. Bu durum onun hadis ilmine verdiği değerin göstergesi olarak kabul edilebilir. Bu makale ile İbn Mende’nin hadis ilmindeki konumu ve önemi ortaya konulacaktır.